°• برای تماشای برنامه‌های بیشتر به کانال‌ تلگراممون سر بزنین •° °• [@programmkorean] •°
☆ مترجم: Elahe ☆ ☆ ادیتور:Golbarg76 ☆
🤪😜سه احمق در کنیا 🌾🤓
چیدمان آشنا
کاملاً معلومه که قراره یه افتضاح بشه
احمق دوم زودتر رسید
بیا تو
- می‌خواین قایمش کنیم - چطور شد اول تو شدی؟
چیزی که در انتظارشه اینه که
اول از همه، این بازی «مافیای دونه‌طلایی قهوه»ـه
چی گفتی؟
مافیای دونه‌طلایی قهوه
۵ دونه طلایی قهوه، شبیه دونه‌های کنیا
جنگ بین محافظ و شکارچی‌ها
دو تا شهروند داریم و یه مافیا.
اگه مافیا باشی،
باید دونه‌های طلایی رو ۱۰۰ دقیقه نگه داری
و برسونی به رئیس مافیا.
مافیا خودش دونه‌ها رو نگه نمی‌داره؟
نه، ما قبلاً…
- قایمش کردین؟ - توی لژ قایم کردیم.
- توی لژ؟ - آره.
شامل چادر و حیاط جلوییه.
بازی ۱۰۰ دقیقه طول می‌کشه
یه جایی اطراف لژ قایم شدن
۵ دونه طلایی قهوه
مافیا باید بدون لو رفتن ازشون محافظت کنه
و شهروندا باید بدزدنشون
با تردید یکی رو انتخاب کرد
اوه، لعنتی.
نشون بده چی گرفتی.
تبریک
مافیا، ولی دلش شهروند می‌خواست
حالا که کارت مافیا رو گرفتی، یه قانون مخفی بهت می‌گم.
- بازی ۱۰۰ دقیقه طول می‌کشه، درسته؟ - آره.
هر ۲۰ دقیقه،
- یه مأموریت می‌گیری. - باشه.
اگه موفق بشی، شهروندا هیچ راهنمایی نمی‌گیرن.
فکر می‌کنی اگه شکست بخوری چی می‌شه؟
- شهروندا یه راهنمایی می‌گیرن. - درست گفتی.
اگه مافیا تو مأموریت هر ۲۰ دقیقه شکست بخوره
شهروندا یه راهنمایی درباره جای دونه‌ها می‌گیرن
یادت باشه باید دونه‌ها رو توی جعبه مخصوص بیاری.
باید توی جعبه حلقه باشه
آهی کشید
- فهمیدم. - موفق باشی.
آهی از ته دل
- می‌تونم وانمود کنم شهروندم، درسته؟ - معلومه.
مثل بازی مافیا معمولی.
- به نفر بعدی بگو بیاد. - باشه.
من تو این کار خوب نیستم.
دو شهروند از قبل تعیین شدن
من هیچ‌وقت تو اینجور بازی‌ها برنده نشدم.
ولی اینجا،
اگه وسیله‌ها رو بیرون قایم کنن، دیگه شانسی نداریم.
بیرون باید ممنوع باشه.
فرض کن بذارنش تو دهن یه هیپو!
برگشت. اول یه بازرسی بدنی کنیم.
از همین شروع کنیم.
لازم نیست.
دنبال چیزی که قایم کرده
- بیا دیگه. - یعنی چی؟
- فقط بیا اینجا. - آره، شروع کنیم.
- نمی‌فهمم چی می‌گی. - یعنی بازرسی.
یه بازرسی گرم… نه، خوشامدگویی!
- اگه اینجوری بازی کنیم، نابود می‌شیم. - لازمه.
قوی‌تره داره ضعیف رو می‌چاپه
یه حدی باید رعایت بشه.
زورشون زیاد شد
بگردینش.
چیزی ندارم. اینجور بازی نمی‌کنیم.
با اینکه نقش ترسناک گرفته، راحت توسط شهروندا مهار شد
باشه، باشه.
- من بعدی می‌رم. - بعد برگشتنت حرف می‌زنیم.
اول باید دونه‌های طلایی رو پیدا کنی
و برسونی به رئیس مافیا تا ببری.
- رئیس مافیا کیه؟ - در مورد رئیس مافیا باید…
- منم. - جدی؟
می‌خواستیم بعداً بگیم ولی…
- تو هم وارد اون دنیا شدی؟ - آره، خودمم.
کارت بکش تا نقش‌ت مشخص شه.
هر وقت اینجور بازی می‌کنم، همیشه شهروند می‌شم.
می‌بینی؟ هیچ‌وقت نقش اصلی نداشتم تو این بازی‌ها.
مافیا بیشتر حال می‌کنه چون می‌دونه دونه‌ها کجان.
اون خوش می‌گذرونه، شهروندا هیچی نمی‌دونن.
بی‌حال و بی‌لذت
فقط به مافیا می‌گن دونه‌های طلایی کجا قایم شدن
عکس شماره ۱
عکس جزئی شماره ۲
یون جی‌وون: این کجاست؟
این بنده‌خدا هم هیچی نمی‌دونه
این نقطه کجاست؟
کجاست اینجا؟
الان نشونت می‌دیم کجاست
یه نگاه دقیق به این روشویی توی حموم بنداز
یه جعبه حلقه پیدا می‌کنی با دونه‌های طلایی
جی‌وون از همون اول گیر افتاد، براش راهنمایی کامل دادن
در همین حین، شهروند چو هم مطلع شد
- لطفاً اول کارت بکش. - باشه.
- یعنی شهروند شدی. - عالیه، همیشه دوست داشتم شهروند باشم.
یادت باشه دونه‌های طلایی
به کسی می‌رسه که برسونه‌شون به رئیس مافیا.
- برنده همینه، درسته؟ - دقیقاً.
- اون یکی شهروند رقیبمه. - آره.
چون با گشتن الکی چیزی گیرت نمیاد،
- ما بهت راهنمایی می‌دیم. - باشه.
ولی چون کاکائوتاک جواب نمی‌ده، برات پیامک می‌زنیم.
آنتنش درست کار نمی‌کنه.
گوشی بازی آنتن نداره
- خب، پس… - نمی‌شه یادداشت بدین دستم؟
می‌تونین موقع رد شدن، یواشکی بذارین کف دستم.
- مثل صبح؟ - آره.
یعنی قراره توی این صد دقیقه بهم راهنمایی بدین؟
شرایط دقیقش رو نمی‌دونی که کی راهنمایی می‌دن،
پس باید حواست باشه…
یعنی باید شرایط لازم رو داشته باشیم تا راهنمایی بگیریم؟
شرط لازم و کافی برای گرفتن راهنمایی؟
تیم تولید شوکه شد
- الان نمی‌تونیم بگیم. - چرا نه؟ این که منصفانه‌ست.
- مسیرت درسته. - خب، باشه.
پایان با یه سوال تیز
- خب، صد دقیقه دیگه می‌بینمتون. - باشه.
انتخاب نقش کامل شد
مافیای یون مقابل شهروندا
مافیا هنوز گیجه
زوم جلو و عقب
این دیگه کجاست؟
هنوز یه معماست
برخلاف عضو کوچیک که هیچی نمی‌دونه
غریزه بزرگ‌تره می‌کشونتش سمت حموم
شرط می‌بندم اون مافیاست.
می‌دونی چرا جی‌وون بی‌خیاله؟ چون می‌دونه کجان.
لازم نیست دنبالشون بگرده.
هنوز هیچی نمی‌دونه
رفتاراشونو می‌خونم.
قبلاً تو برنامه‌هایی مثل «The Genius» بودن.
چی بود اون؟
یه باد معده با قدرت جادویی پیدا کردن دونه‌های طلایی!
- وای، این دیگه چی بود؟ - چی شده؟
وای، این دیگه چی بود؟
سریع عقب کشید
فرار در پنجاه سالگی
چی شده؟
فکر کردم به یه روح برخوردم.
بگو اگه اشتباه می‌کنم. آدم بود؟
دقیقاً چی دیدی؟
من راحت نمی‌ترسم، ولی این دیگه…
یه روح خیالی باعث ناله‌هاش شد
- اونجا بود. - کیوهیونه؟
نه، داشتم این طرف نگاه می‌کردم که یه سایه ظاهر شد.
از ترس خشکم زد.
روح نبود، یکی از عوامل بود.
جوان‌ترین شهروند رسید، وقتی بقیه ترسوها داشتن می‌لرزیدن
بازی شروع شد
- سوگِن. - ها؟
- اون مافیاست. - منم همین حسو داشتم.
از همون اول مظنون اصلی
از حرکاتش فهمیدم.
من از لحظه‌ای که رسیدم شروع کردم به گشتن.
- ولی اون هیچ واکنشی نداشت. - مگه اون طرفو نگشتی؟
- آره. - از پشت، درسته؟
نگاهش کن.
دستپاچه شد
چطور همین اول منو متهم می‌کنی؟
من مطمئنم خودتی. شهروندا همیشه محکم وایمیستن.
- چه حرف بزرگی زدی. - یعنی من نمی‌تونم؟
سوگِن قبل از برگشتن گشت زده بود.
- آره. - منظورت کیه؟
جی‌وون بعد از برگشتنش رو تخت بود. پس باید مافیا باشه.
- شهروند دنبال جایزه می‌گرده. - دقیقاً.
- نه، داشتم دنبال مافیا می‌گشتم. - خودت مافیایی.
خوب نقش بازی می‌کنی. می‌دونم تو اینجور برنامه‌ها بودی.
بی‌حرکت نشسته بود وقتی با سوگِن تنها بود
یا وقتی با کیوهیون تنها بود
- دونه‌های طلایی باید خیلی کوچیک باشن. - نه، دیده نمی‌شن.
همین نکته‌شه.
تیم تولید چند بار اومده بودن توی لژ.
- پس چراغ‌ها رو تنظیم کردن… - صبر کن.
می‌تونیم ردشونو دنبال کنیم.
یکی هست که حتی با جواب هم نمی‌فهمه
این باید جای دونه‌ها رو نشون بده.
- همین‌جا بمون. - چرا؟
هیچ کلکی نزن.
- اگه مافیا نیستی، همون‌جا بمون. - شک دارم خودت باشی.
- مطمئنم اون مشکوکه. - یه لحظه.
جی‌وون گیج و منگ، بهونه‌های ضعیف میاره
یه لحظه.
ممکنه؟
شرط می‌بندم چیز دیگه‌ست.
نمی‌تونی همین حالا پیداشون کرده باشی.
با نگاه کج بررسی می‌کنه
بعد بی‌خیال رد می‌شه
عجیبه که همین‌جوری آویزون بود.
دوباره داری حواس ما رو پرت می‌کنی.
ورود به منطقه دونه‌های طلایی بعد از یه حرف نصفه‌نیمه
فقط باید مأموریتهارو انجام بدیم تا راهنمایی بگیریم.
با وجود تصویر واضح، باز هم کارو سخت‌تر کرد
کجان پس؟
نمی‌تونستن اینقد آسون بذارنشون.
- شاید گذاشتن… - یه سرنخ؟
یه چیز دیگه، آره.
واقعاً…
وقتی احمقا رسیدن به سافاری
کیسه خوشبو از قبل اونجا بود
این بوی عجیب چیه؟
هر بار میام اینجا، همونو حس می‌کنم.
کیسه خوشبو کارشو کرده
بوی نارگیل میاد.
اتفاقی، کیسه پر از دونه‌های قهوه‌ست
- توش دونه قهوه‌ست. - واسه طعمه؟
این نمی‌تونه واقعی باشه، خیلی آسونه.
ولی بوش عالیه.
ممکنه یکی از اون دونه‌ها اینجا باشه.
مافیا یواشکی اومد و بهشون اضافه شد
- تو همین مدت کوتاه، - پس دونه‌های قهوه اینجان.
جی‌وون حتماً یواشکی یکی رو اونجا قایم کرده.
باورکردنی نیستی.
من منتظر مأموریتم.
یه کم فکر کن.
کجاها رو عوامل سر زدن؟
همه‌جا بودن.
خیلی تابلو داره کمک می‌گیره
ممکنه تو چمدونامون قایمش کرده باشن؟
صبر کن، سوگِن.
جی‌وون می‌تونسته جاشونو از محل اولیه تغییر بده.
امکان نداره.
- نمی‌تونست جابه‌جاشون کنه؟ - من می‌فهمیدم
اگه موقع نبودنت کاری کرده بود.
- بهمون راهنمایی می‌دن. - آره، باید اول جمعشون کنیم.
همونو از اول گفتم، سوگِن.
ولی مافیا می‌دونه کجان.
خودش خبر نداره
- مافیا… - ولی ما نمی‌دونیم.
- واسه همین… - شهروندا نمی‌دونن.
واسه همین دنبال راهنمایی بودم و رفتارشونو نگاه کردم…
یعنی واکنش‌هاشونو. از اول نگفتم؟
من به هیچ‌کدومتون شک ندارم.
فقط می‌خوام هرکی مشکوک بازی درمیاره رو گیر بندازم.
آخرش حتی شهروند هم باید دونه‌ها رو بگیره
- تا برنده بشه. - درست می‌گی.
جایزه‌مون چیه اصلاً؟
ارزش دونه‌ها دو میلیون وونه.
- دونه‌ها دو میلیون می‌ارزن. - همونو گفتم.
- پس از طلا ساخته شدن. - باید همین باشه.
قیمت طلا سر به فلک زده.
- می‌تونیم قبولش کنیم؟ - گفت دونه‌ها از طلا هستن.
کیوهیون گوشیشو گم کرده، پس…
اگه رک باشی باهامون، جلوتو نمی‌گیرم.
- یعنی چی؟ - فرض کن پنج دقیقه مونده.
هیچ‌کس برنده نمی‌شه
اگه همین‌جا نگهمون داری تا وقت تموم شه، فارغ از نقشمون.
جا خورد
سوگِن، این دیگه خیلی نامردیه.
- شنیدی گفت نامردیه؟ - خب، همینه دیگه.
- باید هر طور شده گیرش بندازیم. - ببین، مافیا دوست داره همین‌جا بمونه.
می‌مونه تا دونه‌ها رو نگه داره.
هرکی بخواد نگهمون داره، خودش مشکوکه.
اشتباه در فهم قوانین یه شهروند طرف مافیا رو گرفت
و شهروند دیگه کلافه شد
مافیای واقعی هم از این ماجرا گیج شد
مافیا باید دونه‌ها رو تحویل بده؟
همه باید دونه‌ها رو برسونن به رئیس مافیا
دارن گیجم می‌کنن.
- اینا بازیگرای ضعیفن؟ - دستور مافیا رو شنیدی؟
وای، خیلی گیج‌کننده‌ست.
- سوگِن. - ها؟
بهت گفت هدف مافیا چیه؟
مطمئنم به تو هم گفت، فقط نپرسیدی.
به تو گفت، جی‌وون؟
- اینکه مافیا باید جمعشون کنه؟ - تا برسونه به رئیس مافیا.
من فقط درباره شهروندا شنیدم.
یه تظاهر شلخته
خیالم راحت شد چون بازیشون خیلی تابلوئه.
چطور پیش می‌ره؟
دفترچه استدلال شهروند لی
یه چیزو مطمئنم
اون نگاه جی‌وونه وقتی دروغ می‌گه.
ما سال‌ها دوستیم، می‌فهمم داره چرت می‌گه.
دراز کشیده رو تخت تا بدن و روحشو آروم کنه.
خیلی خوب می‌شناسمش.
کنار اومدن با استرسِ مافیا بودن
با چشم‌های گشاد می‌گه: «چرا باورم نمی‌کنین؟»
مدرک شماره ۱
مدرک شماره ۲
تقریباً مطمئن بودم جی‌وون مافیاست…
مافیاست؟
هفتاد درصد احتمال داره.
هفتاد درصد احتمال مافیای استرسی
اگه یکی درها رو ببنده و پنج دقیقه آخر نگهمون داره،
هیچ‌کدوم برنده نمی‌شیم چون کسی به رئیس مافیا نمی‌رسه.
وقتی اینو گفتم، کیوهیون یهو جوش آورد.
جوش آوردن
و یه انفجار دیگه
نمی‌فهمیدم چرا اینقد عصبانی شد.
- شهروند اینجوری نمی‌شه. - درست می‌گی.
سی درصد احتمال مافیای جوشی
این منو گیج کرد.
مافیای سی درصدی نزدیک منطقه دونه‌های طلایی شد
یه جستجو با غریزه
خیلی نزدیک شده به دونه‌های طلایی
چه حیف
انگشتای ماهر، درخور مافیای سی درصدی
اما این کیسه خوشبو…
بعد از اینکه کیوهیون گول یکی رو خورد
مافیای واقعی یکی از خوشبوکننده‌های حموم رو برداشت
رفت ببینه بقیه چی کار می‌کنن
و دوباره قایمش کرد
دونه‌های طلایی رو پیدا نکرد، فقط برای بقیه تله گذاشت
این کیسه هم پر از دونه‌های قهوه‌ست
خوشبو و وسوسه‌کننده
یواشکی زیر چراغ چکش کرد و گذاشت تو جیبش
یه لحظه بعد…
مافیای استرسی با عجله وارد شد
رفتار مشکوک جی‌وون رو دید
فهمید کیسه خوشبو غیب شده
هی، بدهش اینجا.
تو برداشتیش، نه؟
- صد در صد جی‌وونه. - مافیا رو شناختم، سوگِن.
- هی، کجاست؟ - سوگِن.
- همین الان رفتم حموم. - خب؟
- پس بدهش، کجاست، احمق؟ - ببین چه کار می‌کنه.
- چی شده؟ - چی می‌گی؟
کیسه دونه‌های قهوه کجاست؟
- کجا بود؟ - همین‌جا.
- یکی دیگه پشت روشویی بود. - دقیقاً کجا؟
- پشت روشویی بود؟ - آره، کاملاً پشتش بود.
- شما دوتا خبر داشتین؟ - از کجا فهمیدی؟
من یکی اینجا دیدم.
- چرا بهمون نگفتی؟ - نیست دیگه.
- چرا نگفتی؟ - بین شما دو تا چه خبره؟
- پس بدهش. - ندارم. جواب منو بده.
یکی‌تون باید شهروند باشه. به منم اعتماد کن.
این شهروند خوب کاملاً کنار گذاشته شده و حتی مظنون نیست
- چرا برداشتیش؟ - چرا نگفتی؟
چرا برداشتیش و قایم کردی؟
- بالاخره فهمیدم. - خودت گرفتی، نه؟
- تو مافیایی. - دقیقاً.
ولی اون دونه‌های طلایی رو پیدا کرد تا برای خودش نگه داره.
این شهروند قایمشون کرد.
باورم نمی‌شه شما دوتا.
ما هر دو شهروندیم، می‌فهمی؟
نقشه کیوهیون لو رفت
- فرض کن من برداشتم. - این یارو…
- صد در صد مافیاست. - پس چرا نگفت؟
تنها آدم درست حسابی داره مسخره می‌شه
اون از کیسه دونه‌ها خبر داشت چون مافیاست.
مطمئناً جی‌وون مافیاست.
- مطمئنم همین‌جا بود. - پس یکی پیداش کرده.
- یکی از شما قبلاً پیداش کرده. - منظورمو گرفتی؟
جی‌وون اول پیداش کرد، ولی گذاشتش همین‌جا.
اون دزدیدش.
جی‌وون کیسه رو همون‌جا گذاشت.
کیوهیون پیداش کرد و قایمش کرد.
تو از خود مافیا هم بدتری.
- یه شهروند رو گول زدی. - صبر کن، سوگِن.
باید مافیا رو شناسایی کنیم.
- کی وقت کردی… - یادت هست همون موقع رفت داخل
- وقتی داشتیم حرف می‌زدیم؟ - آره.
وای، دقیقاً مثل یه مافیا حرف می‌زنی. عجب آدمی هستی.
با قدم‌های محکم جلو میاد
نمی‌تونستن اینقد آسون بذارنش.
جی‌وون، من ندارمش.
شهروند بی‌تفاوت به این نمایش
- عجیبه که رفتی بیرون. - ولی نرفتم.
جر و بحث
- داری چی کار می‌کنی؟ - صبر کن، جی‌وون.
مشکوکه که از لژ رفتی بیرون.
مظنون‌های درگیر صحنه جرم رو ترک می‌کنن
در حالی که کارآگاه پیر داره نگاهشون می‌کنه
لعنتی، زودتر از من پیداش کردن.
پس کمکم کن پیداشون کنیم.
کارآگاه لی دنبالشه
به نتیجه رسیدم.
سوگِن.
به‌عنوان نماینده شهروندا،
می‌خوام توضیح بدم چی شد که دونه‌های طلایی گم شدن.
دفترچه استدلال شهروند لی – بخش دوم
بازسازی پرونده
جی‌وون مافیاست.
بی‌خیال شد و کیسه رو ول کرد
تا شک ما رو برطرف کنه.
ولی کیوهیون، یه شهروند، پیداش کرد.
باید می‌اومد پیش من، هم‌تیمی شهروندش،
می‌گفت و با هم تصمیم می‌گرفتیم،
ولی قایمش کرد تا خودش جایزه رو برداره.
تقریباً درست حدس زدم
برای همین جی‌وون، مافیا، استرس گرفته.
به‌عنوان یه شهروند…
۲۰ دقیقه از شروع بازی گذشته
- چون… - سوگِن.
صدای زنگ واضح از دستگاه جدیدش
باعث شد دزد کیسه گوشیشو چک کنه
تیم تولید
چون مافیا مأموریتشو کامل کرده، هیچ راهنمایی نمی‌گیرین
سوگِن.
«چون مافیا مأموریتشو کامل کرده، هیچ راهنمایی نمی‌گیرین…»
- چی؟ من هیچ پیامی نگرفتم. - منم چیزی نگرفتم.
مافیای خونسرد و ترسناک: یون
چطور مافیا تونست این کارو بکنه؟
۱۵ دقیقه قبل
وقتی شهروندا غرق بحث بودن
مافیای یون یه پیام دریافت کرد
این یعنی…
اولین مأموریتت: چراغ اصلی رو سه بار روشن و خاموش کن
هیچ‌کس مزاحمش نبود
کلید درست پیدا شد
شاید با این هیپوها رو صدا می‌کنن.
این صدا چیه؟
شاید با این هیپوها رو صدا می‌کنن.
یه ورد نامفهوم ولی جذاب
پشت صحنه، چراغ‌های چادر چشمک زدن
کدوم چراغ اصلیه؟
با جسارت شروع مأموریت
این یکیه. چراغ اصلی همین‌جاست.
جی‌وون، حرف منو می‌فهمی؟ نمی‌دونم چرا کیوهیون اینقد عصبی شد.
شهروند یه کم دیر رسید
- دقیقاً منظورم همینه. - خب معلومه که حرص می‌خوردم.
مافیا بعد از یه مأموریت بی‌نقص صحنه رو ترک کرد
مأموریت کامل شد
در حالی که شهروندا گیج بودن
مافیا یه پیام گرفت
مأموریت دوم: از پشت بغلشون کن
فقط برای تو فرستادن؟
می‌خوان صندوقمو چک کنن، پس همونو برام بفرست
شاید غلط تایپی داشته باشه، ولی نقشه‌ش حساب‌شده‌ست
یه بهونه جور کرد
هی، من یه پیام گرفتم.
چه پیامی؟
شروع بازیگریش
«چون مافیا مأموریتشو کامل کرده، هیچ راهنمایی نمی‌گیرین.»
پس راهنمایی دوم چی شد؟
- هیچی نمی‌گیریم؟ - مافیا موفق شد؟
چطور… چی کار کرد؟
کیوهیون باید مافیا باشه.
وقتی رفت بیرون،
حتماً کاری کرد. - حالا پشیمون شدی که منو گیر انداختی؟
شهروند طماع گیر افتاد
چطور مافیا موفق شد؟ فکر می‌کردم باید تحویل بده.
- بی‌خیال شو دیگه. - جدی می‌گم.
- بازیت افتضاحه. - پس مأموریت چیز دیگه‌ای بوده.
اینقد ضایع بود که بوش دراومد.
تو و این بازیگری ضایعت.
اتهام بوی عرق
هی، جلوی چادر رو نگیر!
چطور مافیا موفق شد؟
شهروندا گیج و بی‌خبرن
در حالی که مافیا آماده می‌شه
- باشه، فهمیدم. - باید کنار هم بمونیم.
کیوهیون اصلاً بلد نیست بازی کنه.
بعد از اینکه شونه‌های سوگِن رو محکم گرفت
جی‌وون رفت سراغ هدف بعدی
بدهش اینجا.
شهروند بی‌گناه نزدیکش می‌شه، بی‌خبر از نقشه‌ای که داره
چطور انجامش دادی؟ بگو دیگه، مافیا.
آروم دستاشو دور شونه‌های کیوهیون حلقه می‌کنه
بیا دیگه.
و همین‌طور ساده، شهروندا دست خالی می‌مونن
تو دو دقیقه مأموریتشو کامل کرد
- دارم دیوونه می‌شم. - همشهری من،
- اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی. - فکر کنم کیسه‌های بیشتری باشه.
- پس بریم پیداشون کنیم. - آره، بریم.
- شک دارم دونه‌های طلایی بیشتر باشن. - مافیا مأموریتشو انجام داد، نه؟
چی کار کرده می‌تونه باشه؟
- یهو همه‌چی عوض شد. - هرکی که مافیاست…
چرا بحثو عوض می‌کنی؟ باید اول دونه‌ها رو پیدا کنیم.
فرار از سؤال با یه نمایش ضایعِ رهبری
یادت باشه اول من بحث دونه‌ها رو پیش کشیدم.
این بازی یه ایراد بزرگ داره.
نمی‌ذاره شهروندا متحد بشن.
به خاطر طراحی بازی،
شهروندا آخرش تسلیم طمع می‌شن.
وسوسه می‌شن که جایزه رو برای خودشون بردارن،
و همین باعث می‌شه شهروند خوب هم شبیه مافیا بشه.
اینطوریه دیگه.
این بازی همه رو به آدم‌بد تبدیل می‌کنه.
می‌گم چون دو تا شهروند داریم که نمی‌تونن با هم کار کنن.
شاید بیرون باشن.
خودش شده آدم‌بد
وسایل شهروند دیگه رو می‌گرده
کیسه مورد علاقه کیوهیون رو می‌دزده
مچش گرفته شد
لعنتی.
- تو شهروندی، نه؟ شرط می‌بندم هستی. - آره.
ولی این یه طعمه‌ست.
- پس چرا قایمش کردی؟ - چون جی‌وون مشکوک رفتار می‌کرد.
اصل دونه‌ها اونجا نیستن.
ببین، اگه شهروند نبودم اینجا بودم؟
- ولی بهم نگفتی. - بذار توضیح بدم.
اتفاقای قبلی سوگِن رو دلخور کرده
جی‌وون مستقیم رفت سمت حموم.
گیر داده به بررسی دونه‌ها، بی‌خیال حرفای کیوهیون
یه پیامک سکوت رو شکست
صبر کن، سوگِن.
چون مافیا مأموریت دومشو کامل کرده، هیچ راهنمایی نمی‌گیرین
خبر مأموریت دوم
اوه، جی‌وون!
- چی شده؟ - کیسه‌ای که کیوهیون قایم کرده بود رو پیدا کردم.
چی بود اون؟
آقای طمعکار طرف مافیا رو گرفت، نه شهروند خوب
- دونه‌های قهوه‌ای که پیدا کردم رو قایم کردم. - باشه.
- سوگِن پیداشون کرد؟ - آره، و همون لحظه که پیداش کرد،
یه پیام گرفتم که می‌گفت هیچ راهنمایی نمی‌گیرین چون مافیا مأموریتشو کامل کرده.
اطلاعات مافیا رو با خودِ مافیا شریک می‌کنه
دو تا شیطون ساده‌لوح دارن شهروند خوب رو زیر نظر می‌گیرن
- فکر کنم اون مافیاست. - مأموریتو انجام داد؟
پیام درست همون لحظه اومد که وسایلمو برداشت.
اما بعدش…
دیدی دونه‌های قهوه‌ای که کیوهیون قایم کرده بود رو پیدا کردم؟
توی چمدونش بود، ولی معمولی بودن.
- معمولی؟ - بازم قایمشون کرده بود.
- مطمئنی؟ - آره، صد در صد.
جی‌وون بلافاصله بعد از اینکه پیداش کردم پرید داخل.
بی‌دلیل گیر افتاد چون شهروندا ساده بودن
لعنتی، خیلی گیج شدم.
رفتارش دودل شده، مثل همیشه نیست.
- خیلی ساده‌لوحم. - خیلی عجیبه.
اینجا اینترنت افتضاحه.
پیداشون نمی‌کنم، کجان؟
پیام کمک هم ارسال نشد
داری چی کار می‌کنی؟
- بازی می‌کنی؟ - نه، کاکائو‌تاک.
تو این موقعیت؟
کیوهیون صد در صد مافیاست.
باید پیام بده چون هنوز جای مأموریتو نمی‌دونه
مأموریت سوم: یه رامِن درست کن و تنها بخورش
پیام مأموریت رسید، در حالی که پیام خودش ارسال نشد
وقتی یکی از عوامل اومد تا برنامه شب رو اعلام کنه
ست رامِن رو آورد که سوگِن تو مسابقه نقاشی برده بود
خیال خام
هی، چرا درگیر اون کیسه شدی؟ خودت قایمش کردی.
همه بشینید.
- باشه. - هیچ‌جا نرید.
همین‌جا بمونید تا پیام مأموریت بعدی بیاد.
اگه دوباره پیام موفقیت بیاد، یعنی کیوهیون مافیاست.
چون تنها کسیه که یواشکی رفته بیرون.
ببینیم چی می‌شه.
برآورد حال و هوا
- اون برای رامِن بود. - آهان، گرفتم.
بریم رامِن بخوریم.
می‌خوام به شهروند باقی‌مونده یه درس بدم.
- بریم رامِن درست کنیم. - الان نمی‌شه.
- بعد بازی درست می‌کنیم. - شهروندا…
شهروندا انقدر مشغول دعوا هستن که به رامِن فکر نمی‌کنن
یه بار دیگه توضیح می‌دم.
جی‌وون، تو مافیایی.
کیوهیون یه شهرونده که از خود مافیا بدتره.
همینه.
این برداشت منه، پس شما دوتا بجنگید تا ته.
- چرا کنار کشیدی؟ - چون هیچی نمی‌دونم.
- هیچی ندارم. - چرا می‌گی شهروندی؟
- چون واقعاً هستم. - هیچ راهنمایی نداشتیم.
- کیسه رو تو وسایلت پیدا کردم. - چرا این شکلی اومدی بیرون؟
می‌خواستی جایزه رو بالا بکشی، نه؟
- ولی دونه‌های واقعی اونجا نبودن. - پس تو هم آدم‌بدی.
- این چه حرفیه؟ - تو هم آدم‌بدی.
یه شهروند آشغالی هستی.
دونه‌هاتو بردار، احمق.
سوگِن عصبانی کیسه دونه‌ها رو پرت می‌کنه
چه چرندیاتی!
دونه‌های طلایی رو نشون بده تا حرفت ثابت شه.
تو از خود مافیا هم بدتری. یه شهروند آشغال.
تو مافیایی، ولی یه مافیای خنگ.
- من چی کار کردم؟ - تو…
تو بچه خوبی هستی.
رابطه‌تو با مافیا قطع کن و آدم بهتری شو.
- یه زندگی درست بساز. - من فقط فکر کردم دونه‌ها طلایی بودن!
- مطمئن بودم طلایی بودن. - بذار دوباره خلاصه کنم.
- تو مافیایی، ولی یه مافیای خنگ. - چرا من باید مافیا باشم؟
- یادت اون شخصیت شبیه خوک افتاد؟ - کیو می‌گی؟
تامبو یا تمبو… هرچی، شبیه اونی.
- منظورت پومبا بود؟ - آره، پومبا.
این خیلی فان شده، حتی اگه فقط سه‌تایی باشیم.
توی این دهکده کوچیک…
هیچ روحیه تیمی‌ای بین این سه نفر نیست
ذات طمع روی زمین پخش شده
حداقل دو تا شهروند باید یه طرف باشن.
سوگِن، من نقش آدم‌بد رو می‌گیرم. تو با شهروند هم‌تیمی شو.
- با کی؟ - با شهروند.
پومبا… نه، مافیا خودش داوطلب می‌شه آشغال باشه
یه شهروند آشغال واقعی خوشبوکننده رو جمع می‌کنه، برای احتیاط
کیوهیون، گفتی کیسه رو باز نکردی.
- ولی گفتی طلایی نبود. - آره، گفتم.
این کارو کردم چون واقعاً یه شهروند آشغالم.
خودش اعتراف کرد که یه شهروند آشغاله.
کاش زندگی مافیایی رو بذاری کنار.
- برگرد دهکده و یه کار درست پیدا کن. - باشه.
کل دهکده جی‌وون رو از زندگی مافیایی منصرف می‌کنه
همه‌چی خراب شده به خاطر یه شهروند خنگ مثل تو.
- نه، من بین شما دوتا خوبم. - غیرقابل باور.
زمان مأموریت تموم شد قبل از اینکه جی‌وون حتی آب رو بجوشونه
هی، یه پیام گرفتم.
یه پیام رسید
- حتی اگه می‌خواستم… - هی، نگاه کن!
مافیا نتونست مأموریتشو انجام بده.
یه جایی نزدیک سوگِنه.
می‌دونستم. دوباره خودش مافیاست.
چون مافیا مأموریتشو خراب کرد، یه راهنمایی می‌گیرین
جای دونه‌های طلایی: نزدیک سوگِن، توی یه جعبه انگشتر
اگه من مافیا بودم، اسممو می‌آوردن؟
دسته کفتارها شهروند خوب رو محاصره می‌کنن
اتفاقی درست پشت سر سوگِن
و توی حموم، دونه‌های طلایی اونجان
- پیام چی می‌گفت؟ - اگه اینطوره،
هیچ‌وقت نمی‌گفت نزدیک من بودن.
یواشکی مأموریتو چک می‌کنه
یعنی چی آخه؟
این چهارمین مأموریتته
همتون خنگید.
دونه‌های طلایی رو جلوی دوربین نشون بده
ولی اوضاع داره داغ‌تر می‌شه.
آخرش معلوم شد شما بچه‌ها هنوز طلا رو پیدا نکردین.
من هنوز شانسمو دارم.
- شما بچه‌ها… - چی می‌گی؟
با توجه به توضیح دقیق جای دونه‌های طلایی
خیلی زود پیداش می‌کنن
یه جایی نزدیک سوگِن…
شروع می‌کنه به گشتن توی حموم
فقط یه دست فاصله داره
بالاخره دونه‌های طلایی پیدا شدن
جی‌وون، زود بیا اینجا.
جی‌وون.
غافلگیر
زود بیا اینجا.
ممکنه همین‌جا باشن.
اگه نزدیک من باشن، حتماً توی چمدون‌ها هستن.
بوی دونه‌های طلایی جی‌وون شهروند جوون رو جذب کرده
می‌تونی چراغو روشن کنی؟
یه دفعه وسط شب می‌خواد بدرخشه
شهروند بد داره دقیق نگاه می‌کنه
رفتار مشکوک باعث می‌شه بدنشو بگردن
چشمام اشتباه دید؟
دیدم چیزی دستت بود.
- این بود. - همین بود؟
کوشن استودیو فیکس لانگ‌ویر از M.A.C
با یه بهونه عجیب قسر در رفت
این وقت شب آرایش می‌کنه؟
- عجیبه، نه؟ - این چه کارشه؟
مافیای مضطرب منتظر فرصته
با وجود آرایش تازه، خستگی معلومه
وسایلمو کامل گشتی؟
چرا اینو از من می‌پرسی؟
خودت قبلاً داشتی می‌گشتی.
دونه‌های طلایی به دست اومدن
از کنار شهروندا رد می‌شه، درگیر جست‌وجو بودن
جای دوربین رو چک می‌کنه
دونه‌های طلایی
مأموریتو کامل می‌کنه، در حالی که وانمود می‌کنه کش و قوس می‌ده
چهارمین مأموریت کامل شد
مافیا باید جابه‌جاشون کرده باشه.
در همین حین، شهروندا هنوز دنبالشن
سوگِن کجاست؟
- توی حموم. - نه، نیست.
- چی بود آخه؟ همین الان دیدمش. - دروغ نمی‌گم.
وای خدا!
خوشحال
نزدیک بود سکته کنم
تیم شهروند.
این یعنی با هم کار کردیم.
- قلبم تند می‌زنه. - فکر کردی چی توشه؟
چی؟
به دقیقه ۶۸ رسیدن با اون حمله غافلگیرانه
حرکت‌های پرتنش
مافیای ترسیده
و شهروند خوب که بد شده
- تکون نخور. - یعنی چی؟
چی می‌خوای؟
آهسته حرف می‌زنن که کیوهیون نفهمه
- این چیه؟ - چی می‌گی؟
این چیا هستن؟
یه نگاه
و برمی‌داره
چته احمق؟
سود رو نصف می‌کنیم.
قهقهه
نمی‌تونه جلوی خنده‌شو بگیره از پیشنهاد مستقیم سوگِن
- پیداشون کردی؟ - چی رو؟
- پیدا کردی؟ - نه.
- حتماً پیداشون کردی. - گفتم نه.
وای خدای من.
دمت گرم سوگِن.
سریع جنس رو چک می‌کنه
کجا قایمشون کردی؟
شهروند همدست آروم برمی‌گرده
دیدی گفتم خودش مافیاست؟
یواشکی بردشون.
چی رو برده؟
جعبه انگشتر خالیه
فقط یه دقیقه پیش، بعد از اینکه جلوی دوربین نشون داده شد
دونه‌های طلایی رفتن، فقط جعبه انگشتر مونده
این توی جیبش بود، گرفتمش.
- توی جیبش بود؟ - درآوردمش.
برای همین خندیدیم.
اوه، جعبه خالی بود؟
می‌دونم بچه‌گانه بود، ولی برداشتمش.
فکر کنم ساعت ۱۱:۲۰ دوباره راهنمایی بدن. صبر کنیم.
این اولین باره جعبه انگشتر رو می‌بینم.
پس دزدیدش
چرت نگو. پس چرا گذاشتی تو جیبت؟
- گرفتمت. - من نمی‌رم بیرون… نگاه کن، خودش بود.
همدیگه رو نشونه می‌گیرن و به مافیا لو می‌دن
- درش بیار. بذارش همون‌جا. - همین‌جا می‌مونم.
- اگه نمی‌ری، بذارش سر جاش. - گفتم نمی‌ذارم.
- چرا انجامش نمی‌دی؟ - نمی‌خوام.
- تو کوچولو… - اینو ببین!
جنگ خونین بین شهروندا و مافیای بی‌دست‌وپا
- هرکی جایزه رو داره، - اون مافیاست.
دیگه نمی‌تونی برنده شی، چون منو عصبانی کردی.
- هیچ‌کس بیرون نمی‌ره. - منم همینو می‌گم.
- هیچ‌وقت. - هیچ‌کس نمی‌تونه.
- همون‌جا بمونید، احمقا. - باشه.
اگه منو بخشیده بودین، می‌گفتم: "باشه، مال شما."
باشه، مال شما.
چند دقیقه دیگه می‌بینیم چی می‌شه، شما عوضیا.
پیرترین احمق جلوی درو گرفته
جوون‌ترین احمق جعبه انگشتر رو دزدیده
مافیا گیر افتاده وسط دعوا
فقط ۲۰ دقیقه مونده
می‌تونن جایزه رو پس بگیرن؟
هیچ‌کس بیرون نمی‌ره. تقریباً تمومه.
- تو شهروندی، نه؟ - هزار بار گفتم شهروندم!
- پس خیلی ناامیدم کردی. - چرا؟
رفتارت خیلی عجیب شده.
پیام رسید.
چون مافیا مأموریتشو کامل کرده، هیچ راهنمایی نمی‌گیرین
پیام موفقیت مأموریت، بدون تعجب
در هر صورت، هیچ‌کس بیرون نمی‌ره. سر این توافق داریم.
فقط روی جنازه من می‌تونید برید بیرون.
چادر رو پاره کنید اگه می‌خواید. امیدوارم زود تموم شه.
می‌دونستی منم شهروندم.
پس حداقل می‌تونستی منو راضی کنی.
- اون مال منه. - می‌دونم. فقط سردمه.
دمت گرم، خوب شد.
- داری آماده می‌شی بری بیرون؟ - آره.
سوگِن چرا ژاکتشو پوشیده؟
چه مأموریتی انجام داد که راهنمایی نگرفتیم؟
برای اطلاع شما
چراغ خاموش کردن، بغل کردن، نشون دادن دونه‌ها به دوربین…
این آخرین مأموریتته: با لباس یکی دیگه خودتو قاطی کن
اگه خراب کنی، معامله کنسل می‌شه
هشدار درباره شکست
تا اینجا عالی پیش رفته
فقط ۱۵ دقیقه مونده، نمی‌ذارم بری بیرون.
ببخشید، ولی باید اول منو قانع کنی.
باشه، راهو باز می‌کنم.
می‌تونی یه شلوار گرمکن بهم قرض بدی؟
- برای چی؟ - سردمه.
شلوار سبزم… یعنی مشکی‌م، کلی خاکی شده.
وقتی پومبا-فیا دودل می‌شه
کیوهیون، چرا پوشیدی؟
چرا یهو هر دوتاتون لباس اضافه کردین؟
- چرا شلوار می‌پوشه؟ - رفتارتون عجیب شده.
- فقط… - داری چی کار می‌کنی؟
چرا یهو یه شلوار دیگه پوشیدی؟
نمی‌خواستم اون که آیتم ویژه داره وسایلمو
زورکی برداره.
مأموریت جعبه انگشتر شروع شد
شرط می‌بندم یه پیام آخر میاد.
پس این رفتار عجیب و غریب…
سوگِن، می‌تونم شلوار گرمکن‌تو قرض بگیرم؟
عوض کن… اوه، همینه دیگه.
- لباس پوشیدن؟ - لباس پوشیدن…
اگه بگن مافیا مأموریتشو کامل کرده،
یعنی جی‌وون مافیاست.
- تو شهروندی… - اون چی؟
چرا باید روی شلوار خودش یه شلوار دیگه بپوشه؟
- برای محافظت از جعبه انگشتر. - پس اینجا…
یه شلوار گرمکن ضخیم لازم دارم.
با اینکه به جی‌وون شک کرده، بزرگ‌تر ساده‌دل لباس بهش می‌ده
سوگِن، این واضحاً مأموریت مافیاست.
بابا بیخیال، چیزی ندارم. راستشو می‌گم.
- پس چرا عوض می‌شی؟ - فقط می‌خوام لباس خواب بپوشم.
چی شده؟ چرا میری اونجا؟
- می‌خواید همین‌جا عوض شم؟ - توی اتاق دوربین هست.
یهو یادش افتاد حریم خصوصی مهمه
کی تا حالا براش مهم بوده؟
چی می‌گی؟ تا حالا جلوی ما عوض شدی؟
من همیشه همین کارو می‌کنم.
- فقط با زیرپوش؟ - آره.
- جدی؟ چرا من ندیدم؟ - همیشه همین‌طور بوده.
یه بار فقط با زیرپوش رفتم ماساژ، عوضی.
آداب لباس پوشیدن پسا-کنفوسیوسی
این چه جور برنامه‌ایه؟
- چرا گیر میدی به عوض شدن من؟ - ما یه خانواده‌ایم.
مطمئنیم اون پشت پنجره نداره؟
می‌پره بالا تا جی‌وون رو زیر نظر بگیره
باید درو نگه دارم.
یهو می‌ریزه تو
داری چی کار می‌کنی؟
دیگه نمی‌تونم مأموریتو انجام بدم. وقتش تموم شد.
- درست گفتی. - پس چرا…
- راستشو بگو. تو مافیا هستی، نه؟ - نه.
- دونه‌های طلایی دست توئه. - نه، ندارم!
- ببخشید… - ندارم!
حتی لباسمو عوض کردم. ندارم.
پس چرا پیام میاد که مافیا مأموریتشو کامل کرده؟
اگه مافیا موفق شده،
یعنی این احمق هنوز داره مأموریتشو انجام می‌ده.
این دیگه داره منو دیوونه می‌کنه.
یه بار دیگه نقش مافیا رو بازی کن، بعدش برگرد سمت خوبا. راهو باز می‌کنم.
داری منو دیوونه می‌کنی.
من فقط آماده می‌شدم… چرا…
گوش کن جی‌وون، این اولین باره…
بعد از این همه سال رفاقت، لباس منو پوشیدی.
فرض کنیم مأموریت عوض کردن لباس بود، پس تکلیف اون چی می‌شه؟
- من فقط دنبالت کردم. - ببین جی‌وون.
- تو هم لباس عوض کردی. - جی‌وون، عالی انجام دادی.
برو دونه‌های طلایی‌تو بردار.
- باورنکردنیه. - گرفتیمت، ولی راضیم.
یه پیام موفقیت مأموریت دیگه میاد.
بازی تموم شد
دیر شده، ولی یه چادر هنوز روشنه
دارن با کلی تشریفات آماده می‌شن دونه‌های طلایی رو بررسی کنن
مافیا کیه؟ الان دیگه می‌تونی اعتراف کنی.
- تموم شد. - من هیچی نمی‌دونم.
بی‌فایده‌ست. هیچ‌کس مرحله آخر رو نمی‌تونه رد کنه.
بحث این نیست.
من هنوز بهت شک دارم.
هی، تموم شد.
تیم تولید
بالاخره پادشاه مافیا برای تحویل گرفتن تماس می‌گیره
- مطمئنم جی‌وون داره. - بیا با من، مافیا.
کجا می‌ریم؟
شنیدی مافیا جواب داد؟
- کجا؟ - بریم کارو تموم کنیم.
بریم کارو تموم کنیم. کجان؟
از تختت بیا بیرون جی‌وون. با کیوهیون حرف بزن.
می‌پره بالا
چطور باید از نگهبان رد شم؟
- تو… - برو کنار.
دعوا شروع می‌شه
من تنهایی نمی‌تونم چیزی رو تموم کنم.
- پس ما جلوتو گرفتیم. - آره، شهروندا بردن.
بریم همه با هم.
با هم می‌ریم.
سه‌تایی با هم راه می‌افتن
شهروندا خوب جلوشو گرفتن.
به مقصد رسیدن
باورم نمی‌شه.
- خیلی ناراحتم. - خیلی اعصاب‌خردکن بود.
- می‌دونستین آخرش این می‌شه؟ - ازتون ناامید شدم.
- خب. - بگید کجا خراب کردیم.
مافیا، لطفاً بیا جلو و بشین.
- بشین جی‌وون. - برو.
- بشین. - بسه دیگه.
هنوزم می‌خوای نقش بازی کنی؟
- همون لحظه که دیدمت فهمیدم. - منم، ولی…
مافیا با پادشاه مافیا تماس می‌گیره
- چندتا جزئیات رو چک کنم. - مثلاً چی؟
- ژاکت کیو پوشیدی؟ - سوگِن.
قبول.
- شلوار کیو پوشیدی؟ - سوگِن.
قبول.
مأموریتتو موفق انجام دادی.
حالا لطفاً دونه‌های طلایی رو نشون بده.
- باید برگردم بیارمشون. - من کمکت کردم، یادت هست؟
بیرون می‌کشه
توی جعبه کبریت قایمشون کردی؟
- فکر خوبیه. - چندتاشون هست.
درسته.
مافیا چطور آوردشون اینجا؟
وقتی اولین بار دونه‌های طلایی رو پیدا کرد
توی جیب راستش گذاشت
ولی بعد از این اجرا
یه چیزی از جیب چپش درآورد
که یه جعبه کبریت توی کلبه بود
دونه‌های طلایی رو گذاشت توی جعبه کبریت و انداخت توی جیب چپش
فقط جعبه انگشتر خالی توی جیب راست بود که سوگِن دید
بازرسی دونه‌های طلایی
- اینا واقعیه. - معلومه.
آخرین مرحله، لطفاً جعبه رو نشون بده.
نفس عمیق
اوضاع پیچیده شد.
- صبر کن. - باشه.
این رو به‌عنوان جعبه جدید انتخاب کردم.
- جعبه جدید؟ - آره.
- ولی جعبه انگشتر… - خراب شد.
خراب شد؟
دستای یه آدم بد آلوده‌ش کرد.
- جعبه‌ای که دونه‌های مقدس رو حمل می‌کرد… - چی می‌گه آخه؟
با نیروی شیطانی آلوده شد.
آقای دستای شیطانی صدا زده شد
خب… بده من یه لحظه.
کاری نمی‌کنم.
می‌تونی حدس بزنی مأموریتم چی بود؟
ما واضح گفتیم باید دونه‌های طلایی رو توی جعبه انگشتر بیاری.
چون فقط دونه‌ها رو آوردی، شکست خوردی.
شکست علت: آلودگی جعبه؟
خیلی بی‌رحمانه‌ست.
اگه آسون بود، شرایطتو قبول می‌کردم
به‌جای اینکه بذارمشون توی جعبه کبریت!
انفجار عصبانیت دیرهنگام
تیز نبودم؟ شاید یه برنامه دیگه منو استخدام کنه.
همه‌چیو درست انجام دادم.
- گیر کردم وسط… - تو هم شک داشتی.
- هیچ‌وقت اینجوری بازی نکن. - چرا؟
جلوی روم گفتی: «تو مافیا هستی.»
- خوب گیرت انداختم؟ - عمراً!
- فقط هیچ‌وقت اینجوری بازی نکن. - هر وقت دروغ می‌گی،
قبل از اینکه جمله‌تو تموم کنی لبخند می‌زنی.
هرچی بگم، چشات گرد می‌شه.
- خیلی بازیکن اعصاب‌خردکنیه. - کیوهیون هم
یه شهروندیه که هیچ‌وقت همکاری نمی‌کنه.
تو اینجور بازی‌ها حرفه‌ایه، واسه همین فکر می‌کنه همیشه می‌بره.
نظر من اینه: جی‌وون جعبه انگشتر نداشت،
ولی هر پنج دونه طلایی رو آورد پیش من.
طبق قانون نمی‌تونم همه پنج‌تا رو بهش بدم،
ولی چون دو ساعت کامل سالم نگهشون داشت…
- دقیقاً همین کارو کردم. - آره.
بذار نظر بقیه رو بشنویم.
- سوگِن، تو چی فکر می‌کنی؟ - خب چون…
فکر می‌کنم سه‌تا حقشه.
- سه‌تا؟ - جدی می‌گی؟
- تو چی سوگِن؟ - تعداد مهم نیست،
ولی به نظرم یه دونه حقشه.
مردم هم جبران اضافه رو نمی‌پسندن.
از نظر فنی شکست خورده.
به توافق رسیدن؟
فکر کنم سه‌تا بهت بدیم، بقیه رو می‌ذاریم برای بازی بعدی.
- جی‌وون امشب عالی بود. - مرسی.
راستش شب سختی بود، چون مأموریته خیلی سخت بودن.
این دونه‌ها واقعاً طلای خالصن.
برای منم سخت بود. همه‌مون اذیت شدیم.
مرسی.
پیشنهاد می‌کنم هرکدوم یه دونه یادگاری نگه داریم.
- ولی خیلی گرونن. - جدی می‌گی؟
طلای خالصن.
می‌دونم، ولی دوست دارم هرکدوم یه دونه قهوه کنیا داشته باشیم
- به‌عنوان یادگاری. - شکلش مثل دونه قهوه‌ست؟
- آره. - وای، خیلی ممنون.
پس هرکدوم یه دونه نگه داریم.
خنده‌دار می‌شه اگه فردا صبح ببینیم همه‌شونو دزدیدن.
با اینکه می‌ترسن یکی همه رو برداره
احمقا تصمیم گرفتن حتی دونه‌های کوچیک رو هم تقسیم کنن
اولین شبشون توی سافاری رو با حال خوب تموم کردن
بعد از افتضاح دیشب
خورشید بالا اومده
- لباس سافاری داری؟ - نه، شلوار بلند ندارم.
منم ندارم.
چرا این احمقا بیشتر نگران لباس مناسب شدن؟
اولین برنامه‌ی سفرشون
بخش اصلی تور سافاری
گِیم درایو
یه فعالیت توی منطقه‌ی حفاظت‌شده مثل ماسای مارا
جایی که گردشگرا می‌تونن حیونا رو توی زیستگاه طبیعی ببینن
با همراهی یه راهنمای حرفه‌ای
اگه از دور حیونا رو ببینید
ماشین نزدیک می‌ره تا بهتر تماشا کنید
ماشین نزدیک می‌ره تا بهتر ببینید
- درست می‌گی. - وای خدای من.
معمولاً صبح یا عصر برگزار می‌شه
چون بیشتر حیونا اون موقع فعالن
یه تور شبانه هیجان‌انگیز هم هست.
یه ناهار خوشمزه وسط طبیعت هم داریم
تو گِیم درایو می‌تونی حیونا رو از نزدیک ببینی
احمقا راه افتادن برن سافاری رو تجربه کنن
زود باشین!
احمقای بزرگ‌تر گرسنه نشستن صبحونه می‌خورن
ولی کوچیک‌ترینشون، آیدل، وقتشو گذاشته برای رسیدگی به ظاهر
باز دیر کرده.
- کی؟ - کیوهیون.
کوچیک‌ترین احمق غیبش زده
مشکل کیوهیون چیه؟
خیلی پرروئه.
- بی‌شرمه. - دقیقاً.
صد درصد.
- اوه، داره میاد. - ببین چی می‌خواد بگه.
- ببین چه‌قدر پرروئه. - چو پررو.
جی‌وون، داشتم فکر می‌کردم چرا برنمی‌گردی
- دیدی؟ - حاضرم همه‌چیو روش شرط ببندم.
- نمونه‌ی کاملشه. - به همه‌چی قسم می‌خورم.
قرار بود ۹ صبح اینجا باشیم.
کی همچین چیزی گفتیم؟
خودت گفتی: «۹ می‌ریم، درسته؟»
خب آره، ولی من منتظر تو بودم.
فکر کردم برمی‌گردی کلبه آماده شی.
سردرد ناگهانی
به همه‌چی قسم می‌خورم.
آقای چو پررو خودتی، نه؟
ببخشید.
- سریع اعتراف کرد. - آره، ولی ناراحت‌کننده‌ست.
فکر کردم گروه بعد صبحونه برمی‌گرده…
یه زمانی حرفاتو باور می‌کردم.
تو یه شهروند آشغالی.
کینه‌ی دیشب هنوز مونده
همه‌چی رو ضبط کردم.
می‌بینی که می‌گم: «سوگِن و جی‌وون کجان؟»
چرا نمیان؟
مدرک تصویری ارائه شد
خوش‌شانسیم که لباس مناسب تور سافاری آوردیم.
راستش خیلی خوشحال شدم دیدم ست پوشیدین.
- یونگ‌سوک اینو برام خرید. - خب، ولی بازم.
پوشیدن «هدیه» فرودگاه
در هر صورت، امروز اوج سفرمونه.
- واسه همین اومدیم اینجا. - هدفمون همین تور بود.
- واسه همین راه دور اومدیم. - قلبم تند می‌زنه.
فیل‌های روز اول منو میخکوب کردن.
آره، یادمه.
شگفتی دیروز هنوز تو ذهنشونه
خانم، تورمون چند ساعت طول می‌کشه؟
حدود دو ساعت توی سافاری می‌مونیم.
- فقط دو ساعت؟ خیلی کمه. - می‌تونید بیشترش کنید.
دو ساعت برای این عاشق حیونا کمه.
باید شیر و پلنگ‌ها رو ببینیم.
بالاخره رسیدیم.
با امید کامل کردن لیست بیگ فایو
دوباره برگشتیم به دشت‌های باز.
- انگار صحنه‌ای از شیرشاهه. - هوا عالیه.
- روز فوق‌العاده‌ایه. - چه شگفت‌انگیزه.
زیر آسمون صاف و بی‌نقص
جیپ احمقا با سرعت توی دشت می‌ره
اون پرنده تو شیرشاه نبود؟
- این یه حواصله. - جدی؟
حواصیل پرنده‌ی آبزی با گردن و پای بلند
آره، حواصله.
خداحافظ حواصیل
- تکون نمی‌خوره. - با اونایی که تو کره دیدم فرق داره.
اولین حیون امروز: حواصیل
- شترمرغ دیدم. - کجا؟
درسته، شترمرغن.
بعدیشون شترمرغ شد؟
اون پرنده‌ها جرثقیل تاج‌خاکستری‌ان.
جرثقیل تاج‌خاکستری از خانواده‌ی درناها
پرهای بالای سرشون شبیه تاجه.
می‌بینیشون؟
آره، سرشون مثل جوجه زرده‌ست…
- منظورم تاجشه. - دقیقاً، به خاطر همین اسم گرفتن.
به خاطر پرهای تاج‌مانندشون این اسم رو گذاشتن.
پرهای زرد بالای سرشون مثل تاجه.
پشت جرثقیل‌های تاج‌خاکستری
هی، یه گله فیل.
یه گله فیل؟
دیروز فیل‌ها رو از نزدیک دیدیم.
مگه یه غول ببینم، حس نمی‌کنم…
وای، اون یکی خیلی بزرگه.
- درست وسطه. - وای، خیلی غولیه.
فکر کنم داریم می‌ریم سمتشون.
- چه‌قدر زیادن. - اون بالا هم هستن.
یه گله‌ی درست و حسابی داریم.
- وایسا، همه‌شون فیلن؟ - آره.
ببین، اون یکی خیلی بزرگه.
جی‌وون، همه‌شون غولن.
- یه چیز دیگه بینشونه. - چی؟
- فکر کنم بچه‌فیل باشه. - درسته.
اینجا بچه‌فیل هم هست. مهدکودک فیلاست؟
ببین چه‌قدر بامزن. خیلی نازن!
شاید واقعاً مهدکودکه.
اون بچه‌فیل خیلی شیرینه.
فیل‌ها در همه اندازه‌ها
- وای، بچه‌فیلای کوچولو. - همه‌شون بچه دارن.
هنوز عاج ندارن.
بی‌عاج
از فیلای بزرگ و مطمئن تا بچه‌فیلای کنجکاو
خانواده‌ی فیل‌ها همیشه دسته‌جمعی حرکت می‌کنن.
انگار تعطیلاته که این‌طوری جمع شدن.
اون کوچیکه اون‌طرف، حدود چهار ماهشه.
- وای خدا. - همونه.
- رنگش روشن‌تره. - نشونه‌ی سنشه.
خیلی بامزه و کوچیکن.
اون یکی واقعاً ریزه.
از نزدیک ببینیش، بزرگ‌تر از چیزی میشه که فکر می‌کنی.
- مثل خیره شدن به آتیشه. - دقیقاً.
اینجا نشستیم و به فیل‌ها نگاه می‌کنیم.
- می‌تونم کل روز نگاشون کنم. - تماشای فیل خیلی جذابه.
زمان جلوی این طبیعت باشکوه وایستاده.
وای خدا.
همین نگاه کردن بهمون کافیه.
حرکتای حیونا آدمو مسحور می‌کنه.
- بابا نزدیک‌تر شد. - بابا؟
فقط چند قدم فاصله داره.
هی، داره برمی‌گرده.
فیل باورنکردنی نزدیکه.
این همون گله‌ایه که کلی بچه‌فیل داره.
تا حالا بچه‌فیلی به این کوچیکی ندیده بودم.
خیلی شیرینه.
بچه‌فیل، یه صحنه‌ی تازه برای احمقا.
هر موجودی توی آغوش طبیعت زندگی خودش رو داره.
به پشت افتاده، ادا درمیاره.
یکی از بزرگا دراز کشیده.
این تجربه‌ی عمرمونه.
- دیگه همچین صحنه‌ای نمی‌بینیم. - قطعاً.
ببین جوون‌ترها دارن بازی می‌کنن.
- با خرطوماشون. - کجا؟
بچه‌فیلای جوون در حال بازی
یه نکته درباره‌ی فیل‌ها: خرطوماشونو به هم می‌پیچن
برای نشون دادن محبت و محکم‌تر کردن رابطه‌شون.
ببین اون یکی داره شنا سوئدی می‌ره!
این فیل پرانرژی داره عضله می‌سازه.
حتی گل‌های سفید روی چمن قشنگن.
فیلا اینارو نمی‌خورن، نه؟
محلی‌ها بهش می‌گن «گل دستمال کاغذی».
«دستمال کاغذی»؟
فیلا همه‌جا مدفوع می‌کنن، درسته؟
می‌گن این گل‌ها واسه اینه که خودشونو باهاش پاک کنن.
می‌گن فیل‌ها کشاورزای ساوانا هستن.
می‌تونن تا ۳۰۰ کیلو گیاه بخورن.
وقتی همه‌جا مدفوع می‌کنن، بذرها پخش می‌شه
- که بعداً درخت می‌شن. - زمینو بارور می‌کنن.
واقعاً مثل کشاورزا هستن.
بریم دیگه. جوونا اون‌طرف دارن خوش می‌گذرونن.
کافی بود.
خداحافظ همگی.
بعد از تماشای جذاب فیل‌ها.
وقتی پرنده‌ها بالای سر می‌چرخن، یعنی خبریه، نه؟
- کجا؟ - جی‌وون درباره‌ی عقاب‌ها گفته بود.
- لابد یه لاشه نزدیکه. - اینا کرکسن.
تو کره، خیلی از پرنده‌های شکاری رو عقاب صدا می‌کنن.
ولی کرکس و عقاب فرق دارن.
شاید شاهین باشن؟
شاهین، عقاب، کرکس
همه‌شون پرنده‌های شکاری‌ان
کرکسا از لاشه‌هایی که شکارچیای دیگه گذاشتن تغذیه می‌کنن
ولی عقاب خودش شکار می‌کنه.
شاهین و عقاب دنبال شکار زنده‌ان
پس وقتی کرکسا هستن،
- یه لاشه نزدیکه. - اینا کرکسن.
با این تعداد، معلومه شیرها شکارشونو گذاشتن.
شرط می‌بندم چیزی اونجاست.
بریم ببینیم چی می‌خورن.
محکم بشینید، داریم می‌ریم توی گودال آب.
- باشه. - اوکی.
- می‌تونیم رد بشیم؟ - معلومه که می‌تونیم.
جیپ سافاری می‌ره توی گودال
دستاتونو بکشین داخل، آب می‌پاشه…
پاشیدن آب
بزن بریم! اوه، عالیه.
باید نشون بدیم داریم از مسیر سخت رد می‌شیم.
ترفندای کمدی قدیمی سوگِن
بس کن سوگِن، سروصدا نکن.
- ولی اطراف چیزی نیست. - شیرها پیدات می‌کنن.
هرچی دلش می‌خواد شیر ببینه، ازشون می‌ترسه
یه دسته حیون جلوتره. ایمپالا هستن؟
- یه دسته‌ان. - لابد جوونن.
اینا غزالن.
- غزال؟ - توی انیمیشن‌ها هم دیدیشون.
غزال گیاه‌خوار معمولی آفریقایی
همه‌جا می‌پرن.
- شیرها معمولاً غزال شکار می‌کنن. - درسته.
- ممنون که هستین. - چه بامزن.
- خیلی خوشگلن. - ببین چه زیبان.
- غزالا خیلی نازن. - چرا این‌قدر شیرینن؟
سلام بچه‌ها، جامبا.
جانگو مامبو.
درستش «جامبو»ئه
- لابد هر روز ترس دارن. - آره، خیلی براشون سخت و ترسناکه.
غزالا فرار می‌کنن
رنگ پوستشون قهوه‌ای خوش‌رنگه.
- دوباره غزالن؟ - تاپی؟
- اینا ایمپالا هستن. - ایمپالا.
ایمپالا گیاه‌خوارای چابک ساوانای آفریقا
دسته‌ای زندگی می‌کنن، نرها شاخای خمیده مثل کمان دارن
وقتی یه گله هست، احتمالاً یه شیر نزدیکه.
- یه شیر اونجاست. - شیر؟!
- کجا؟ - کجاست؟
شیر دیدن؟
- وای خدای من. - کجاست؟
جیپ سافاری وایستاده
یه چیزی جلوتر تکون می‌خوره.
- دیوونه‌ست، اونجاست. - کجاست؟
- وای، یوزپلنگه. - داره شکمشو نشون می‌ده.
درسته، وای خدا.
یه سایه‌ی طلایی جلوتر
- دراز کشیده. - تکون نخورید.
دراز کشیده.
جیپ احمقا با احتیاط نزدیک می‌شه
بالاخره یه یوزپلنگ پیدا کردن، شکارچی رفیق
وای، بالاخره یوزپلنگ دیدیم.
- یه غزال شکار کرده. - آره، اونجاست.
لاشه‌ی شکارش کنارش افتاده
یوزپلنگ توی علفا پنهون شده و استراحت می‌کنه
غزالو شکار کرده، یعنی موفق بوده.
در حال شکار بوده.
یوزپلنگ یه غزال شکار کرده.
صداهاشون خودبه‌خود پایین میاد جلوی این یوزپلنگ باشکوه
این صحنه خیلی نادره.
ببین چشماش رو.
کیوهیون، از اینا استفاده کن.
اولین شکارچی روز، با اون هیبت خاصش
کارگردان نا، با دوربین دوچشمی نگاه کن.
یوزپلنگ سریع‌ترین حیون خشکی
اولین باره یوزپلنگ می‌بینم.
- جزو بیگ فایوه؟ - اون پلنگ نیست؟
- یوزپلنگ جزو بیگ فایوه؟ - نه؟
بریم دیگه؟
- جزو بیگ فایو نیست. - چه فرقی می‌کنه.
اینجا خیلی کم یوزپلنگ می‌بینیم.
جدی؟ پس یه کم بیشتر بمونیم.
- از شیر هم کمیاب‌تره. - فقط پنج دقیقه دیگه.
بیاین اضافه‌ش کنیم، بشه «بیگ سیکس».
به نظر من، بعد شکار غزال خسته شده.
یوزپلنگا بعد دویدن با سرعت ۱۰۰ کیلومتر واسه شکار، استراحت می‌کنن
اینجا واقعاً وسط طبیعتیم.
هی، داره نگامون می‌کنه.
نمای نزدیک از نبرد سخت بقا
- چرا نمی‌خوره؟ - شاید سیر شده؟
اگه یه حیون دیگه بیاد و ببره چی؟ چرا ولش کرده؟
چون سرگرم‌کننده نیست. قبل غذا باید یه بازی باشه.
- باید مسابقه‌ی حیونا باشه. - آره، مسابقه‌ی حیونا.
«اونایی که ته‌مونده‌هامو می‌خورن.»
«آهان، کرکسا.»
«نه، اونا نیستن.»
«یه کلمه‌ی سه بخشی.»
«هی… چی بود اسمش؟»
«هی بچه‌ها؟»
یوزپلنگ، جواب اشتباه!
- وای خدا. - بلند شد.
داره اطرافو نگاه می‌کنه.
یوزپلنگ بالاخره حرکت کرد
سیر شده، شکمش زده بیرون.
برجسته
- معلومه سیر شده. - آره، پره.
یعنی قبلاً خورده
خیلی خوشگل و بامزه‌ست.
دلم می‌خواد سرشو نوازش کنم.
این حرفو فقط از دور می‌زنن!
می‌دونم، ولی خب…
اون چیا هستن؟ چرا این‌قدر بزرگن؟
کرکسن.
منتظرن یوزپلنگ بره.
هی.
همین که بره، می‌ریزن سر گوشت.
پس منتظرن؟
اولین گروه توی لیست انتظار
یکی دیگه هم هست.
- مثل بادبادک شیرجه زد، وو-جونگ. - محشره.
خیلی خنده‌داره که همه منتظرن. یکی دیگه هم اومد، پشت سر هم میان.
اون یکی بیشتر شبیه غازه تا کرکس.
تنهاست، جدا از بقیه.
درسته.
- این یه لک‌لک مارابوئه. - مارابو؟
می‌ره پیش کرکسا؟
قبلاً توی نایروبی دیدینش.
روی درختا بودن، یادتونه؟
لک‌لک مارابو یه‌کم ترسناک به نظر میاد.
یادتونه پرنده‌هایی که تو نایروبی خیلی ذوق کردین دیدین؟
اسمش به کره‌ای «لک‌لک آفریقایی»ئه
به انگلیسی می‌گن «مارابو استورک»
لقبش «جمع‌کننده‌ی زباله»ست.
چرا؟
تو نایروبی زباله‌ها رو می‌گردن، اینجا لاشه‌ها رو تموم می‌کنن.
ببین، مثل آدمی راه می‌ره که دستاشو پشتش گذاشته.
لک‌لک مارابو نزدیک کرکسا می‌شه
انگار می‌گه: «هی بچه‌ها، بیاین با هم غذا بخوریم.»
«جا بدین دیگه.»
«کنار برید.»
«چی شده؟»
«هی.»
تصویر واقعی ساوانا
«خیلی زیادین، نمی‌شه با این جمع غذا تقسیم کرد.
چندتاتون برید کنار.»
«با این جمعیت، سهممون یه لقمه می‌شه.
چند نفر برید کنار.»
فکر نکنم زود غذا بخورن، بهتره ما حرکت کنیم.
- بریم؟ - باشه.
وقت پیدا کردن حیون بعدیه
خداحافظ یوزپلنگ.
می‌تونیم اون لاشه رو بذاریم توی جیپ؟
- خب… - نمیان دنبالمون همه‌شون؟
ببین علفا کوتاهه، فکر نکنم اینجا شیر باشه.
طبق گفته‌ی جی‌وون
رفتن سمت منطقه‌ای با علفای بلند
وقتی علفا بلند باشه، احتمال شیر هست.
- درسته دکتر اون؟ - احتمال زیاد.
- «دکتر اون»؟ - اینجاییم توی کنیا با دکتر اون جی‌وون.
توی نوشتن متن مستندای حیات‌وحش هم بوده.
درسته.
اینجا احتمالاً یه گله شیر نزدیکه.
داریم طبق راهنمایی دکتر اون دنبال شیرها می‌گردیم.
- دقیق نگاه کنید. - جلوتر گورخر داریم.
- گورخر؟ - چی؟
به جای شیر، گورخر
متعجب
جی‌وون، اون‌طرفو نگاه کن
خیلی زیادن.
- وای، چه خبره؟ - همه‌جور گیاه‌خوار هست.
گیاه‌خوارا از جمله گورخرها
گورخر داریم.
گیاه‌خوارای راه‌راه سیاه و سفید
گورخرها دسته‌جمعی توی دشتای آفریقا زندگی می‌کنن
حدود صدتا هستن.
پاهاشون خیلی کوتاهه.
پاهاشون نسبت به بدن خیلی کوتاهه.
فکر کنم دارن جفت‌گیری می‌کنن.
بچه‌ها، سرهاشونو کنار هم گذاشتن.
- فصل جفت‌گیریه؟ - بوی عاشقی میاد.
- می‌دونین چرا این کارو می‌کنن؟ - نه.
- برای اینکه بزرگ‌تر به نظر بیان. - دکتر اون.
به خاطر طرح راه‌راهشون، می‌تونن بقیه حیونا رو گیج کنن.
- درسته؟ - واقعاً واردی.
دیدی گفتم کارشناس این کارم؟
- آفرین. - خیلی می‌دونی.
هر گورخر طرح راه‌راه مخصوص خودش رو داره، مثل اثر انگشت آدم.
هیچ دوتا گورخر شبیه هم نیستن.
وقتی برعکس هم وایستن، همدیگه رو می‌خارونن
و سریع‌تر متوجه شکارچی می‌شن.
پاهاشون واقعاً کوتاهه.
شاید چون همیشه در حال دویدن می‌بینیمشون.
شبیه الاغن.
پاهای کوتاه
در مقایسه، یوزپلنگ خیلی خوشگل بود.
غمگین
اون ساختمونا اون‌طرف، خونه‌های قبیله ماساییه؟
- فکر کنم مزرعه‌ست. - با اینکه اینجا پارک ملیه،
قبیله ماسایی اینجا زندگی می‌کنن.
می‌بینین دارن به گاوهاشون رسیدگی می‌کنن.
دامداری شغل سنتی و اصلی‌شونه.
یه گله گاو می‌بینم، چند صدتا هستن.
غیر از این همه گاو
اون چیه؟ وای، داره دم تکون می‌ده.
توپی
- روباهه. - نه، شغاله.
شغال
- کجا؟ - همون‌جاست.
اون جلو چیه؟
کفتار
- فکر کردم فرق داره. - کفتاره.
اون سنگ شبیه حیونه.
می‌دونم، نزدیک بود فکر کنم یه چیزی کمین کرده.
- فکر کردم فیله. - سنگ فیل.
هی، کوچولو. دم تکون نده، برگرد پیش گروهت.
و یه غزال تنها
- چه بامزه. - خدافظ.
احمقا کلی حیون دیدن
تو این تور اصلاً حوصله‌ت سر نمی‌ره.
- هر لحظه ممکنه یه چیز تازه ببینی. - من می‌تونم کل روز این کارو کنم.
بهتره کل روزو همین‌جا بمونیم.
اون موجودای جلو شترمرغن یا کفتار؟
منظورم اون سه‌تاست.
شترمرغ بزرگ‌ترین پرنده‌ی دنیا
پرواز نمی‌کنه، ولی سریع‌ترین پرنده‌ی خشکیه
انگار عقب‌عقب راه می‌ره، نه؟
- شبیه مون‌واک می‌ره. - واقعاً همین‌طوره.
کیوهیون، شبیه آدمیه که لباس پرنده پوشیده.
آدم توش عقب‌عقب راه می‌ره، به قسمت سیاهش نگاه کن.
احمقا تخیلات عجیب دارن
از خنده روده‌بر شدن
می‌شه کلیپو برعکس پخش کنید؟
- نشونمون بدین برعکس راه می‌ره. - انگار داره جلو می‌ره.
کاش می‌شد براش یه صورت بذاریم…
این شترمرغ فقط داشت دور می‌شد
- شبیه بازیامونه. - خیلی خنده‌داره.
خیلی بامزه‌ست.
ویدیو برعکس شد
با سر پایین راه می‌ره، انگار دنبال چیزی می‌گرده.
شرط می‌بندم دنبال گوشی کیوهیونه.
می‌خواد گوشیشو پیدا کنه…
این کلمه هی تکرار می‌شه
«دارم دنبال یه Z Fold می‌گردم»
پنج قسمت مسخره‌ش کردن
شترمرغ چو.
باورم نمی‌شه این‌طوری راه می‌ره، خیلی خنده‌داره.
- زرافه‌ها جای دیگه زندگی می‌کنن؟ - حس می‌کنم فردا می‌بینیمشون.
اینجا خبری از زرافه نیست
یه استراحت کوتاه کنیم
تا براتون بگم زرافه و درخت آکاسیا چطور با هم تکامل پیدا کردن.
قد بلند زرافه باعث می‌شه به برگای بالای درخت برسه.
برای همین از آکاسیا تغذیه می‌کنه.
بعد آکاسیا خارای خیلی تیز درآورد.
زرافه‌ها هم زبونشونو تغییر دادن، یه لایه‌ی محافظ چرمی پیدا کردن.
زبونشون چرمی و مقاوم شد.
وقتی زرافه ببینیم، زبونشو هم می‌بینین…
- زبونشونو می‌بینیم؟ - آره، وقتی زرافه‌ها رو ببینیم.
داریم سمت جنگل می‌ریم.
وقت ناهاره!
این تور یه وعده غذا هم داره
وسط سافاری، داریم می‌ریم سمتش.
- اوکی. - عالیه.
چی؟ وسط سافاری غذا می‌خوریم؟
غیرقابل باور
امیدوارم اونجا شیر ببینیم.
شاید بوی ما جذبشون کنه.
ما غذا می‌خوریم یا خودمون غذای شیراییم؟
- غذای ماست؟ - یعنی ما ناهاریم؟
- بگو ببینم. - بیگ فایو--
دارین فیلم می‌گیرین که خورده بشیم؟
این یه شوی واقع‌گرایانه‌ست؟
غذا رو برای حیونا آماده کردین یا ما؟
- من نمی‌فهمم. - آدم یا حیون، فرقی نداره.
چی می‌گی آخه؟
محل ناهار رسید، وسط همین شوخی‌ها
جامبو
سبزه‌های سرسبز
آسمون صاف
صدای نسیم ملایم
بوی گیاهای تازه
وسط دشت
یه میز سفید منتظر سه تا احمقه
یعنی بوفه داریم؟
- آها. - عالیه.
انواع غذاها آماده‌ست
آشپزا مرغ و گوشت کباب می‌کنن برامون.
وقت استراحته و لذت بردن از ناهار سافاری
این تور راهنما فوق‌العاده‌ست.
یه بوفه‌ی شگفت‌انگیز وسط سافاری
بیننده‌های عزیز،
این‌جا رو به عنوان مقصد ماه‌عسل در نظر بگیرین.
انتخاب ارزشمندیه.
- برای ماه‌عسل بیاین کنیا. - مخصوصاً زوج‌های مسن‌تر لذت می‌برن.
فکر کنم صبحونه رو می‌شد بی‌خیال شد.
بعد از جمع کردن کلی غذای مورد علاقه‌اش توی بشقاب
جی‌وون، چی گرفتی؟
یه مرغ و یه گوشت.
آسانته سانا.
برگشتن سر میز با استیک‌های داغ
شگفت‌زده
بزنیم به دلش
استیک‌ها دقیقاً به اندازه پخته شدن.
وای، گوشت خیلی خوشمزه‌ست…
خیلی خوبه که همین‌جا می‌خوریمش.
احساس می‌کنم خیلی خوش‌شانسیم.
- اون چیه؟ - چی؟
- وای، سرخ شده. - دارم تاکو درست می‌کنم.
روی چاپاتی
گوشت استیک گذاشت
همین‌طوری…
کچومباری اضافه کرد
عاشق اینم که میوه‌های محلی زیادی شیرین نیستن.
مواد رو پیچید
خوشمزه
یه گاز از تاکو زد
این‌طوری می‌خورنش؟
یادتونه تانیا همه غذاهاشو با چاپاتی درست می‌کرد؟
اشاره به اسموچا
جویدن
این بهترین طعمه.
- مثل تانیا یه رول درست کن. - جدی؟
همین‌طوری.
دنبالش رفت
یه گاز بزن… آها، همین شد.
- این بهترینه. - دقیقاً.
این آخرشه.
یاد تانیا افتادم.
- چقدر می‌تونیم اینجا بمونیم؟ - چرا می‌پرسی؟
اینجا عالیه برای یه گپ.
- فکر خوبیه. - داستانی داری تعریف کنی؟
نمی‌خواین داستاناشو بشنوین؟
دو روز پیش…
این داستان احترام می‌خواد، باید تمرکز کنیم.
- باز داره غلو می‌کنه. - باید جدی بشیم، خیلی خنده‌داره.
این قصه‌ی مدیرای قدیمیشه.
- حدود هفتادتا بودن. - فکر کنم نزدیک پنجاه تا بودن، جی‌وون.
از کوچیکاش شروع کنیم؟
شروعی شوم
- جا نمی‌زنه. - چون
حدود پنجاه تا مدیر داشته.
و این‌طوری شروع شد…
پنجاه مدیر کیو-ری
شروع کنیم با داستان مدیر عوارضی؟
فصل اول مدیر عوارضی
وقتی از تونل نامسان رد می‌شی،
اگه کمتر از سه نفر تو ماشین باشن باید پول بدی.
وگرنه می‌ذارن رد شی.
مدیر قدیمیمون می‌خواست رد شه، ولی نگهش داشتن.
ایست بازرسی اجباری بود
مدیرم پشت فرمون بود،
یه عضو سوپر جونیور هم صندلی جلو نشسته بود.
فقط دوتا بودن.
دو نفر یعنی باید پول بدن
- فقط دوتا بودن. - ولی مدیر می‌خواست فرار کنه.
اما مأمور عوارضی گفت: «شیشه رو پایین بیارین.»
گفتن: «بازرسی لطفاً.»
مدیر گفت: «باشه.»
یه کم شیشه رو پایین داد
بعد سریع بالا کشید، انگار می‌گفت: «خب دیگه، اوکی؟»
یه خرس عروسکی عقب ماشین بود.
- مدیر امیدوار بود… - به‌جای آدم حسابش کنن؟
آره، فکر می‌کردن سایه‌ش قانع‌کننده‌ست.
پس فقط یه کم شیشه رو دادن پایین،
بعد بالا کشیدن و گفتن: «خب دیگه، اوکی؟»
ولی مأمور گفت: «فکر کردین شوخیه؟»
ماجرا بزرگ شد.
همه‌ش سر یه خرس عروسکی.
اونا حرفه‌ای بودن، سریع می‌فهمیدن.
این حقه رو هزار بار دیده بودن.
- غیر از اون، یه مدیر دزد هم داشتیم. - دزدکی؟
مدیر دزدکی…
من ندیدمش، یکی از اعضا گرفتش.
- موقع دزدی گرفتش؟ - آره، دقیقاً.
وقتی در کمد کفشا رو باز می‌کردی،
یه کابینت کوچیک توی خوابگاه قدیمی‌مون بود.
یه روز یِسُنگ برگشت خوابگاه، مدیرمون حسابی دستپاچه شد.
گفت: «یسُنگ، تویی؟»
- مشکوک نیست؟ - معلومه.
جاش بی‌ربط بود و خیلی مضطرب بود.
یسُنگ گفت: «اینجا چی کار می‌کردی؟»
اون خوب آدمو می‌خونه.
مدیرمون داد زد: «نه، این‌طوری نیست!»
- آره، معلومه. - دقیقاً.
بوی بد می‌داد.
یسُنگ هُلش داد کنار، همه گفتن: «نه، یسُنگ!»
بعد از درگیری، یسُنگ کمد کفشا رو باز کرد
یه جعبه پیدا کرد با همه‌ی وسایلی که گم کرده بودیم.
- همه رو نگه داشته بود؟ - آره، دقیقاً.
بعد دوباره دعوا شد.
یسُنگ سریع به لیتوک زنگ زد.
چرا به اون زنگ زد؟
- چون لیدرمونه. - آها.
اون طبقه‌ی دیگه زندگی می‌کرد.
خلاصه، اون مدیر…
- شروع کرد به التماس. - دقیقاً.
گفت: «یسُنگ، خواهش می‌کنم، به کسی نگو.»
زانو زد.
می‌خواست ژست بگیره، مثل یه آدم مطیع…
بذار نشونت بدم.
زانو زده بود، این شکلی، نه؟
«فقط همین یه بار… بذار بگذره، یونگ‌سوک.»
لیتوک هم اومده بود ببینه، نه؟
وقتی وارد شد، مدیر کج نشسته بود،
انگار معلوم نبود زانو زده یا نه.
آخرش اخراج شد.
ولی ترسناک اینه که بعداً دیدم برای یه خواننده‌ی دیگه کار می‌کنه.
اینا همیشه یه کار جدید پیدا می‌کنن.
مو به تنم سیخ شد.
حالا می‌رسیم به بخش اصلی ماجرا.
یادمه دقیقاً کجا بود، چهارراه دانشگاه کونک‌ک.
مدیرم اونجا یوترن زد، در حالی که ممنوع بود.
یه ماشین پلیس بدون علامت که کمین کرده بود، دراومد.
- پلیس؟ - با آژیر دنبالمون افتاد.
وقتی پلیس تعقیب کرد
این یارو…
گازشو گرفت، دیوونه‌وار.
مدیر تصمیم گرفت فرار کنه
- با تو هم؟ - دقیقاً.
هی تندتر می‌رفت.
گفتم: «هی، چی کار می‌کنی؟»
«این دیگه چیه؟»
متعجب
دیدم چشماش وحشی شده.
آها، فهمیدم.
گفت: «کیوهیون، گواهینامه‌م تعلیق شده.»
دیوانه‌ست!
«کیوهیون، گواهینامه‌م تعلیق شده. نمی‌تونم بذارم پلیس منو بگیره!»
گفتم: «می‌فهمم، ولی حتی این‌طوری--» فقط گفت: «نه.»
انقدر ترسیده بودم که جرئت نکردم باهاش حرف بزنم.
دستگیره رو گرفتم. ولی مشکل این بود
- جلو ترافیک بود. - دیگه تموم شد.
شروع کرد خلاف رفتن.
گفتم: «باشه، می‌دونم ناامیدی، ولی این دیگه زیاده‌رویه.»
باز گفت: «نه.»
حتی نگام نکرد، فقط می‌روند.
گفتم: «من باید چی کار کنم؟»
ولی نمی‌شد باهاش حرف زد، چون دیگه عاقل نبود.
یه موتور جلو بود، آروم می‌رفت.
شروع کرد بوق زدن و داد زدن: «برو کنار!»
«برو کنار لعنتی!» حتی فحش داد.
ولی موتورسوار فهمید.
به خاطر آژیر پلیس فهمید مدیرم داره فرار می‌کنه.
- پس عمداً آروم رفت. - برای سد کردن راه؟
هر بار مدیرم خواست خلاف بره، جلوشو گرفت.
آخرش مجبور شد بزنه کنار. دیگه راهی نبود.
مدیرم گفت: «کیوهیون، صبر کن…
گواهینامه‌م… تعلیق شده، کیوهیون.»
با ناامیدی گفت: «گواهینامه‌م تعلیق شده…»
نمی‌خوای من بشینم پشت فرمون؟
- اینو ازم پرسید. - ولی تو یه سلبریتی هستی!
می‌خواست تقصیر گردن من بیفته.
گفتم: «جدی می‌گی؟ می‌خوای من مسئول خلاف رفتنت بشم؟»
«نه، نمی‌تونم این کارو کنم.»
بیرون ماشین، پلیسا داشتن به شیشه می‌کوبیدن.
داد زدن: «همین الان بیاین بیرون!»
شیشه‌ها خیلی دودی بودن، نمی‌تونستن ما رو ببینن.
وقتی گفتم کمکش نمی‌کنم،
گفت: «پس بگو کیوهیون، وقتی من نباشم کی مراقب توئه؟»
گفتم: «چی داری می‌گی؟ خودم مراقبم.»
«فقط درو باز کن.»
مدیرم هنوز می‌گفت: «ولی باید مراقبت باشم.»
پلیسا مدام دستور می‌دادن، مجبور شد پیاده شه.
پلیسا عصبانی بودن، دستگیرش کردن.
می‌گفت: «کیوهیون، حالا چی می‌شه؟
کی مراقب توئه؟
کیوهیون!»
شاید غلو به نظر بیاد، ولی هیچ چیزو اضافه نکردم.
واقعاً اسممو صدا زد وقتی پلیسا بردنش.
«نمی‌تونی پشت فرمون بشینی، کیوهیون؟» این جمله خیلی خنده‌داره.
«خواهش می‌کنم؟»
اصلاً نمی‌تونم… این داستان منو می‌ترکونه.
- واقعاً محشر بود. - باور نکردنیه.
باورم نمی‌شه با گواهینامه تعلیق‌شده کار گرفته بود.
اصلاً مجوز نداشت.
چطور این همه استرسو تحمل می‌کرد؟
قصه با ماجرای حماسی مدیر خلاف‌رو تموم شد
بریم دیگه؟
وقت ناهار تموم شد
فکر می‌کنین اینجا رو ساختن که بیایم پایین و تماشا کنیم؟
پایین رفتن از تراس
هی، اونجا یه اسب‌آبیه.
- وای خدای من. - اون سنگ نیست؟
اسب‌آبی‌های آفتاب‌گیر
وای، چه غولن.
جی‌وون نزدیک‌تر رفت سمت اسب‌آبی‌ها
درس اول دکتر اون درباره اسب‌آبی‌ها
- دکتر اون. - بله؟
چرا اسب‌آبی‌ها اینقدر می‌خوابن؟
کار دیگه‌ای ندارن.
- جدی؟ - دشمن طبیعی خاصی ندارن.
شنا هم بلد نیستن.
- ولی اون یکی رو آب شناوره. - چی؟
سرش بالای سطحه.
کمرشون فقط پایین می‌مونه، همین.
شنا بلد نیستن.
برای همین سمت آب‌های عمیق نمی‌رن.
چون شنا بلد نیستن،
زیر آب می‌رن و روی زمین راه می‌رن تا حرکت کنن.
دارن می‌رن تو آب.
آفتاب براشون زیادی شدیده.
همون‌طور که دکتر اون گفت، لَنگ‌لَنگون رفتن تو آب
ببین، یکی رفت زیر آب.
- این شنا حساب نمی‌شه؟ - نه.
فقط با راه رفتن زیر آب حرکت می‌کنن.
سخته باور کنم.
تو دیگه خیلی شکاکی.
برو سرچ کن.
جستجو در اینترنت به خاطر شک
- نوشته نمی‌تونن شنا کنن. - دیدی؟
واقعاً؟
اعتبار برگشت
چرا باور نکردی؟ من هیچ‌وقت دروغ نگفتم.
شاید یه وقتا اشتباه گفته باشم،
یا چیزی رو بر اساس تصور رایج گفته باشم، ولی دروغ نگفتم.
به خاطر بدن سنگین و پاهای کوتاهشون
اسب‌آبی‌ها زیر آب راه می‌رن، شنا نمی‌کنن.
دکتر اون برگشت به لُژ
من نگران اسب‌آبی‌ها هستم.
ممکنه بیان این بالا.
- چی جلوشونو می‌گیره؟ - ما گوشه‌ی دورافتاده‌ایم.
ولی از اینجا رد می‌شن.
- شاید اشتباهی بیان اینجا. - دقیقاً.
جی‌وون، من همین‌جا کنارتم.
- نگران نباش. - باشه.
ولی هیچ‌وقت نمی‌تونی جلوی اسب‌آبی وایسی.
من نمی‌تونم، ولی می‌تونم با تو بمیرم.
قدرتش وفاداریه
نه، نکن. خودتو نجات بده.
شجاعتت قابل تحسینه
قرار نیست ساعت پنج تو لُژ جمع بشیم؟
آره، گفتن اون موقع بیایم.
احمقا توی لُژ
پومباها خیلی بامزه‌ان.
مطالعه‌ی پومبا
پومبای خوش‌گذرون
پومبای خواب‌آلود
پومبای شکمو
- چی داره می‌خوره؟ - احتمالاً مورچه.
هر وقت می‌بینمشون، دارن می‌خورن.
چمنو خراب نمی‌کنن مثل خوکای کره.
برای همین کسی کاری بهشون نداره.
اگه تهدیدی برای چمن بودن، کارکنای لُژ می‌روندشون.
با اینا دیگه نیازی به ماشین چمن‌زن نیست.
انگار مورچه‌ها رو هم می‌خورن، نه؟
چون فقط نوک چمنو می‌چرند
در واقع به حفظ چمن و تنوع گیاهیش کمک می‌کنن
بذار من ماشین چمن‌زن افتخاری‌ت باشم
بعد نیم ساعت هنوز دارم با لذت نگاهشون می‌کنم.
شاید آفریقا یعنی همین پومباها. باید به بیگ‌فایو اضافه‌شون کنیم.
کم‌کم دارن عاشقشون می‌شن
راهی محل شام
امروز چشم‌انداز عالی داریم، درست کنار رودخونه‌ی اسب‌آبی‌ها.
این دیگه…
صبر کن، باید از این طرف برم.
هوس کردم…
- هی، سوجو داریم! - چی؟
این چیه؟
قراره آزمون سوجو بگیریم؟
- این چیه؟ - وقت شامه.
چی می‌تونه باشه؟ سوجوئه دیگه.
- این چیه؟ - معلومه سوجوئه.
- این چیه؟ - سوجوئه.
فکر کردی نمی‌دونم؟
- معلومه که می‌دونستی. - همین‌طور به نظر می‌رسید.
از همون اول صمیمی
- داریم مراسم می‌گیریم؟ - نه.
- امروز… - مراسم اجدادی؟
چهار روزه فیلم‌برداری می‌کنیم، وقتشه جمع‌بندی کنیم.
تم شام امشب، شام تیمیه.
- عالیه. - همین‌طوره.
قانون بازی ساده‌ست.
هرقدر خواستین سوجو بریزین تو لیوانتون.
هرکی بازی رو ببره، یه غذای خوشمزه‌ی کره‌ای می‌گیره.
شام تیمی با غذای کره‌ای
وسط سافاری
معرفی غذاهایی که با سوجو می‌چسبن
پایه‌ها: برنج فوری و کنسرو تن
رامیون با سس جاجانگ
نودل سرد
خورش کیمچی
تفت داده
بولگوگی
یه عالمه سامگیوبسال (گوشت شکم خوک)
- ممکنه ببازیم، نه؟ - آره.
اگه ببازن
فقط باید سوجو بخورن
- دل‌درد می‌گیریم. - ممکنه چرت و پرت بگیم.
- شاید مجبور شیم علف بخوریم. - باید بریم پیش پومبا.
- این شکلی. - ممکنه بیفتیم،
زانو بزنیم و شروع کنیم به چریدن.
بهترین حالت اینه که سوگئون مست بره کنار اسب‌آبی‌ها شنا کنه.
قطعاً همین‌طوره.
می‌تونم تصور کنم رو پشت اسب‌آبیه.
انگار می‌بینم سوگئون بدون پیرهن، رو پشت اسب‌آبی داره دیوونه‌بازی درمیاره.
- محشره. - خیلی دوست دارم ببینم.
- فوق‌العاده‌ست. - فکر کنم می‌تونه انجام بده.
اسب‌آبی‌ها: بیا بالا!
بریم با یه غذای سبک شروع کنیم. غذای اول رو بیارین.
- مگه میشه فقط برنج باشه؟ - چرا برنج خالی آوردن؟
برای شروع، برنج فوری داریم.
ولی برنج خالی به‌عنوان اولین خوراک با مشروب خیلی بی‌روح نیست؟
این به نظر شما برنج ساده‌ست؟
نه، این برنج فوری درجه‌یکه، خوش‌عطر و جویدنیه.
اول برنجو ببریم، بعد کم‌کم غذاهای دیگه رو می‌گیریم؟
باید غذاهای بیشتری بیارن.
می‌تونیم نگهش داریم و بعد بخوریم.
قراره همه‌چی رو امتحان کنیم.
قبلاً بازی‌هایی مثل ادامه جمله، اسم بگو، پانتومیم و اینا رو بازی کردین.
بازی اولتون اینه…
خیلی وقته بازی نکردیم. ادامه ضرب‌المثل‌هاست.
ضرب‌المثل‌ها؟
ادامه ضرب‌المثل
مثلاً سه روزه؟
- تب. - تب.
دقیقاً، همین‌طوریه.
یعنی رفت و برگشتیه؟
آره، سوگئون باید جواب بده و بره سر جاش.
- اگه درست جواب بده… - بریم، این بازی راحت‌تره.
- چی بود دوباره؟ - خورد… مشت؟
- خورد مشت. - سه، دو، یک.
- خورد مشت. - خورد مشت، لعنتی.
چرا آخرش «لعنتی» اضافه کردی؟
بومی‌سازی کردم!
خب شروع کنیم.
بدبختی به
- بخت تبدیل میشود - درست.
- فداکاری خود - درست.
-برای رسیدن به خیر خواهی - درست.
بی تصمیمی - به حالت تردید - درست
نصف راهو رفتن تو راند اول!
با یه تیر -دو نشون زدن - درست.
طمع کوچک - ضرر بزرگ - درست.
من همین الان برای اولین بار - این رو شنیدم
صبر کن،این رو شنیدم
- آره، گرفتی. - گرفتم، نه؟
- خیلی شوکه شدم! - «من همین الان برای اولین بار این رو شنیدم»
- فکر کردم خراب کردم! - درست!
وای خدا.
ترکوندین.
- حالا دیگه ضرب‌المثل‌ها رو بلدیم. - فکر کردین
هنوز «آجر کم داریم»؟
- نه، جدی شدیم. - دقیقاً.
«آجر کم داشتن» واقعاً اصطلاح درستیه.
- وای، خیلی شوکه شدم. - هی، بعدِ «فداکاری» چی میاد؟
«برای هدف درست»، معلومه. چرا ندونم؟
اون ضرب‌المثل از آسون‌ترینا بود.
- خب، برنجو بردیم؟ - آره، یه گیلاس بخوریم جشن بگیریم.
- چی؟ - بخوریم به سلامتی.
- فقط با برنج؟ - فقط با برنج؟
خیلی ذوقی ندارن
می‌تونین با برنج بخورین.
- یه جرعه بزنیم. - ولی اولین لیوانو باید سر بکشین.
- می‌تونیم دوباره پر کنیم؟ - آره، مقدارشو تنظیم می‌کنیم. بزن بریم.
- باشه. - به سلامتی!
- جشن بگیریم! - عاشقتم کنیا!
وای، معلومه دماش اتاق بوده.
- دمای اتاق؟ - شاید زیادی گرم شده باشه.
الکلش خیلی تنده.
خیلی داغه
عطر برنجو دوست دارم. خیلی وقته نخورده بودم.
هرکسی یه قاشق برداره.
بعد از این همه برنج کنیا، دلم برای برنج کره‌ای تنگ شده بود.
خیلی فرق دارن.
وای خدا.
جی‌وون هم یه قاشق برداشت
خیلی وقته برنج سفید نخورده بودم.
آره، این بافت جویدنی…
چشاتو ببند و مزه‌شو حس کن.
خود برنج خوشمزست.
هیچ‌وقت برنج خامو تو جیبت گذاشتی که بخوری؟
ما قدیما این کارو می‌کردیم، می‌ریختیم تو جیب و می‌خوردیم.
- برنج خام؟ - آره.
می‌خوردی واقعاً؟
- دروغ نگو سوگون. - راست تو جیبم می‌ذاشتم و…
چرا اونجا می‌ذاشتی؟
چرا به برنج خام گیر میدی؟
جوری رفتار نکن انگار با قاشق نقره‌ای به دنیا اومدی.
فیلم بازی درآوردن سوگون لو رفت
غذای بعدی رسید
- مرسی. - غذای بعدی رو بیارین.
اینا چیه؟ لیوان یخ؟
یخ برای خنک کردن سوجو و خوراک بعدی
- سبک و ساده… مرسی. - کنسرو تن.
- میشه… - فقط یکی لطفاً.
یعنی سوجو رو اینطوری می‌خورین؟
من لیوانمو اینجا پر می‌کنم.
این درست نیست.
- چرا؟ - خب آبکی میشه دیگه.
ای بابا.
سوگون، این دیگه چی بود؟
- چرا این کارو کردی؟ - همونقدر سوجو خوردم، فقط با یخ.
- یخ آب میشه و رقیقش می‌کنه. - راست میگه.
- اینجوری درست نیست. - بعضیا همین‌طوری می‌خورن.
باید مزه‌ی خاصشو بچشی.
جوون‌ترها بی‌خودی جوگیر شدن
- نکن… - آبکی میشه.
بی‌رحمانه ریخت
پیرترین احمق مجبور شد همراهی کنه
خودت هم همین کارو کردی.
- چی؟ - خودت همین کارو کردی.
- مزه‌ی اصلشو بچش. - خب، راضی شدی؟
قهقهه
با این روند، نصفه راه نرفته مست می‌کنیم.
پیش‌نمایش
انگار جنایت نکردم که!
- این روزا… - خلاف قانونه!
این روزا خیلیا سوجو رو همین‌طوری می‌خورن.
- چی؟ من لیوان کوچیکمو می‌خوام. - همه یه لیوان استفاده کنیم.
وگرنه قاطی میشه.
- این دیگه چیه؟ - شات‌گلاس ممکنه بد به نظر بیاد.
این خودش یه جور تبلیغ فرهنگه.
- همه یکدست باشیم. - اینجوری فرهنگ تبلیغ میشه؟!
بسه دیگه
- وای خدا، این… - غذای دوم کنسرو تنه.
یه خوراک کم‌کالریه.
راند کنسرو تن
چون خیلی خوب بودین،
یه دور دیگه ادامه ضرب‌المثل بازی کنیم؟
- دوباره ضرب‌المثل؟ - بازم؟
خب بریم سراغ ادامه ضرب‌المثل.
جایزه‌اش کنسرو تنه.
- سر اژدها - و دم مار
جبران لطف
- غذا
آه علف
- غذا؟ - با بستن علف
آه علف لعنتی
فقط جوون‌ترین احمق بلد نبود
همینه دیگه، بیشتر از این نمی‌تونست بره.
اصلاً فکر نمی‌کردم کیوهیون جواب غلط بده.
مسئولیتشو قبول کن و یه گیلاس سر بکش. به ما ربطی نداره.
این نوشیدنی جریمه‌ست.
- بخور - بخور
- نذار من هی برقصم - نذار من هی برقصم
ببین اون پومبا رو داره می‌خوره
خیلی تحت‌تأثیر شدن
بخور دیگه، گیلاسو سر بکش.
ببین اون پومبا رو.
- داره می‌خوره. - داره می‌خوره.
یه جفت احمق قابل اعتماد با میانگین سن ۴۸.۵
من نصف لیوان می‌خورم.
- نصف لیوان؟ - خیلی زیاده.
- تمومش کن دیگه. - باشه، نصف لیوان قبول.
جرعه جرعه خورد
بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم خورد.
همه‌ش الکل بود.
- بد نبود، نه؟ - چرا شیرینه؟
سوجو شیرینه دیگه.
کنسرو تن رفت کنار
غذای بعدی رسید.
چی آوردن؟ تteok-galbi؟
- نه، این اسکویید تفت‌داده‌ست. - آره، اسکوییده.
- اسکوییده. - باید اینو ببریم.
خوشحال شدن از دیدن ادویه قرمز تند
طعم تند آشپزی کره‌ای
اسکویید تفت‌داده
این دیگه آخر بازیه.
خیلی دلم می‌خواد اینو.
- خوراک واقعی با مشروب. - خیلی تند به نظر میاد.
با همین میشه دو بطری رو خالی کرد.
قطعاً، چرا فقط دو تا؟
می‌دونین استعداد خاص روستایی‌ها چیه؟
یه خوراک سفارش می‌دن و دست نمی‌زنن.
- نمی‌فهمم. - نمی‌دونی؟
روستایی‌ها… بده چوبای غذاخوری‌تو.
فرض کن یه بار کوچیکه.
جمع می‌شن و توفو-کیمچی سفارش می‌دن.
همون یه غذا رو می‌گیرن.
یه لیوان می‌ریزن و سر می‌کشن. بعد یه لقمه برمی‌دارن.
بعدش می‌گن: «نگفتم دو روز پیش؟ اگه می‌خوای زمینتو آبیاری کنی، صبح زود برو، پسر.»
«اگه بهونه داری، بگو ببینم.»
«بچه جون، می‌دونی چند ساله اینجوری زندگی می‌کنم؟»
غذا همون‌طور می‌مونه، دست‌نخورده.
حتی بعد از خوردن مشروب هم نمی‌خورن.
برای همین همه‌شون لاغرن.
- خیلی حرف دارن واسه گفتن. - واقعاً همینطوره.
با این میشه ۲۰ بطری رو خالی کرد.
من خیلی خوشم اومد.
خب، بازی بعدی…
اسم بگو.
مثلاً غذاهای رستوران چینی؟
جاجانگ‌میون.
سه، دو، یک… جامپونگ. می‌دونین قاعده چیه.
- پس کلمه‌ی کلیدی حیوانه. - موضوع چیه؟
- من عاشق حیواناتم. - کلی بلدیا، نه؟
- امروز تو کارشناس حیوانات مایی. - دقیقاً.
- حتی تورمون رو هم راه انداختی. - جاتو با من عوض کن.
می‌خوایم بازی «اسم بگو» رو شروع کنیم.
جی‌وون، بعد از جواب اولت باید بری جای چهارم.
کار راحتی نیست.
خب شروع کنیم؟ موضوعمون حیواناته.
بریم سراغ حیوانات.
اسم حیونا رو بگین که سه‌هجایی باشه به کره‌ای.
- سه، دو، یک. - کومودو دراگون.
- سه، دو، یک. - گربه پلنگی.
- سه، دو، یک. - ببر.
- سه، دو، یک. - سنجاب قرمز.
- سه، دو، یک. - کبرا.
- سه، دو، یک. - شیر.
یه سکوت عجیب
- ببر و شیر اوکیه، نه؟ - معلومه.
یه نگاه سنگین
- مشکل چیه؟ - موفق شدیم!
- چی گفتی؟ - چی؟
ببر رو هم کره‌ای گفتیم هم انگلیسی، قبول می‌کنن؟
دو بار ببر گفتیم؟
آره، یه چیزی عجیب بود.
- سه، دو، یک. - ببر.
سه، دو، یک…
مترجم زنده
- سه، دو، یک. - سنجاب قرمز.
ببر شوکه شد
- نگفتی شیر؟ - اونم گفتم.
نمی‌تونی دوبار ببر بگی، یه بار کره‌ای یه بار انگلیسی.
دوباره امتحان می‌کنیم
- سه‌هجایی پیدا کردن سخته. - این آسون‌ترینه.
- کومودو دراگون. - بیشترشون همینن. سنجاب…
- کبرا… - من گفتم.
- کی؟ - کومودو دراگون جواب من بود.
من شروع کردم با اون.
همه‌ی حیونا رو گفتین که تو ذهنم بود.
کارشناس حیوانات دلیل داشت
برای همین ببر رو انگلیسی گفتی بعد از اینکه من کره‌ای گفتم.
نمی‌تونم چیزی بگم.
خواستم سختاشو بگم.
- دوباره امتحان کنیم. - فکر کردم زرنگی کردم.
این بار باید حیونا رو با دسته‌ی «دو» بگین.
- دو؟ یعنی دو هجایی؟ - دو هجا؟
اسم حیوانای دوپا رو بگین.
- سه، دو، یک. - گنجشک.
- سه، دو، یک. - اردک.
- سه، دو، یک. - درنا.
- سه، دو، یک. - کبوتر.
- سه، دو، یک. - طاووس.
- سه، دو، یک. - صدف.
- سه… غلطه! - صدف؟
- سه، دو، یک. - کبوتر.
- سه، دو، یک. - طاووس.
- سه، دو، یک. - صدف.
سه… غلطه!
- صدف؟ - صدف؟
این صدفه.
صدف؟
آره دیگه، همونه صدفه.
- مگه پرنده‌ای با این اسم نداریم؟ - پا داره اصلاً؟
یه اسم شبیه به این هست.
صبر کن، منظورم اسکوتر بود.
از بین همه‌ی پرنده‌ها، اسکوتر رو گفتی؟
- آسون نبود. - دقیقاً.
- خواستم گزینه‌های آسونو بذارم برای شما. - می‌تونستم هر پرنده‌ی دیگه‌ای بگم.
واقعاً معذرت می‌خوام.
- مگه… - چرا نگفتی کبوتر؟
دیروز صدف نخورده بودیم؟
باشه.
یه نگاه رد و بدل شد
نوشیدنی جریمه، اونم تو حال خراب
اسکویید تفت‌داده رفت کنار
حالا که سوگون نوشید، غذای بعدی رو میاریم.
- حیف شد. - من که خوردمش.
- نزدیک بود ببریم. - این چیه؟
رامیون جاجانگ با تخم‌مرغ سرخ‌شده.
جاجه.
امروز من سرآشپزم
رامیون جاجانگ
اینجا رامیون جاجانگ داریم.
می‌خوایم یه نسخه‌ی خاص از «ادامه جمله» بازی کنیم.
جدیده؟
باید اسم شخصیت‌های تاریخی رو کامل کنین.
خیلی سخته.
- جی‌وون، می‌تونی اونجا هندل کنی؟ - مهم نیست.
- می‌خوای جاتو عوض کنیم؟ - شما دوتا ادامه بدین.
- بیا اینجا بشین. - آره، برو اونجا.
باشه، امتحان می‌کنم.
اعتمادبه‌نفس ندارم، چرا جابجا شدم؟
چون زیادی مغروری.
باید خودشو ثابت کنه
- خب. - اینه…
- ادامه جمله. - بزن بریم.
موضوع: شخصیت‌های تاریخی معروف.
آسونِ، شروع کنیم.
راند رامیون جاجانگ
- لئوناردو؟ - دی‌کاپریو.
مگه داوینچی نبود؟
خیلی گیج‌کننده شد…
غلطه!
- اون شخصیت تاریخی نیست. - ولی داره تاریخ می‌سازه.
هنوز زنده‌ست!
- منظورشون داوینچی بود، نه؟ - معلومه.
جواب درست داوینچیه، نه؟
- آره، چرا رفتی سراغ دی‌کاپریو؟ - دی‌کاپریو؟
نقاش شام آخر.
- دی‌کاپریو شخصیت تاریخی حساب میشه؟ - نه بابا.
هنوز فعاله، بازیگره.
کیوهیون، تو شخصیت تاریخی‌ای؟
بد هم نیست اینجوری صدا کنن.
خودشیفته‌ام!
ولی جواب دی‌کاپریو خیلی خنده‌دار بود.
نمی‌شه دوباره امتحان کنیم؟ یه سؤال بیشتر نپرسیدن.
اول یه نوشیدنی جریمه بخور. مقدارشو خودت انتخاب کن.
دوباره امتحان کنیم
خب، ادامه جمله با موضوع شخصیت‌های تاریخی.
کیوهیون شروع می‌کنه.
اینطوری خودتو ضایع می‌کنی تو برنامه.
- میکل؟ - آنجلو.
درسته.
- گالیله؟ - گالیله‌ای.
درسته.
- وینسنت ون؟ - اوباما.
- غلطه! - خاک بر سرت… ببخشید.
خاک بر سرت… ببخشید.
وینسنت اوباما؟
- جی‌وون! - فامیل وینسنت چیه؟
ون‌گوگ، معلومه.
جوابتو عوض کن.
بگم وینسنت کانسنت؟
می‌شه دوباره امتحان کنیم؟ بریم با وینسنت کانسنت.
- وینسنت… - کانسنت. بگو دیگه.
ولی خیلی ضایع می‌شم اینجوری.
- راحت نیستم با این جواب. - خب وینسنت اوباما چی؟
حداقل اوباما آدمه.
ولی کانسنت…
هرکی ببینه می‌فهمه یه اسم الکیه.
- چرا اینو پیشنهاد دادی؟ - تو برنامه‌ی دیگه‌مون ون‌گوگ رو گفتن.
- درباره‌ش یاد گرفتن. - تو برنامه‌ی تاریخ.
ون‌گوگ رو می‌دونستم، ولی اسم کوچیکشو یادم رفت.
چرا اصلاً اوباما رو تو گوشم گفتی؟
کیو می‌گی؟
- خودت گفتی. - اون بهت گفت؟
- چی گفتم مگه؟ - اوباما رو زمزمه کردی.
فقط چون گیج بودی گفتم.
وینسنت؟
ورودی: اوباما خروجی: اوباما
چرا گفتی؟
یهویی اومد تو ذهنم.
- وینسنت کانسنت. - از این به بعد همینو صداش می‌کنم.
همه‌ش تقصیر توئه!
- وینسنت؟ - کانسنت.
وقت قافیه‌بازی
باحاله.
انگار مخترع مفهوم «رضایت» بوده!
ما خیلی وقتا شخصیت‌های تاریخی رو با اسم کامل نمی‌شناسیم.
- ولش کنیم بهتره. - ولی خیلی خنده‌دار بود.
پیشنهاد من اینه: یکی به نمایندگی از تیم بازی کنه.
اگه سه جواب پشت‌سرهم درست بده، هرکسی یه لقمه می‌گیره.
اون می‌تونه.
- نه، نمی‌تونم. - می‌تونی، مطمئن باش.
- من بهت اعتماد دارم. - امتحان کن.
چالش «چوکاپریو»
اگه کیوهیون سه تا پشت‌سرهم درست بگه،
- هرکسی یه لقمه می‌خوره. - فکر نکنم بتونم.
- شخصیت‌های معروف انتخاب کنین. - باشه، خیلی آسونه.
انقدر آسون باشه که همه سریع جواب بدن.
خیالت راحت.
آروم باش.
کل دنیا داره نگاهت می‌کنه، کیوهیون.
- من دیگه ریلکس می‌کنم. - اسم کامل سخته.
بریم شروع کنیم.
تلاش انفرادی چوکاپریو راند رامیون جاجانگ
سه تا پشت‌سرهم می‌گم.
- آریس؟ - تاتل.
درسته.
- نایتینگ؟ - ایل.
- درسته. آبراهام؟ - کادابرا.
لینکلن، لعنتی!
ای وای، باید من جواب می‌دادم.
- کادابرا. - لینکلن.
جواب درست آدمو سرجاش می‌شونه
آبراهام لینکلن
ولی آبراهام لینکلن خیلی معروفه…
- چی گفتی دوباره؟ - کادابرا.
اون دیگه کیه؟
یه آهنگ از «براون آید گرلز»ه.
- «آبراهام کاتابرا». - لعنتی.
دیگه قاطی کرده یا چی؟
نمی‌خوام ضایعت کنم.
ولی تیم برنامه‌ی تاریخ ناامید میشه.
آبراهام لینکلن خیلی معروفه…
این دیگه…
قبول نمی‌کنیم، باشه؟
راستشو بخوای…
رامیون جاجانگ رفت کنار
- اسکویید قبلی… - این دیگه چیه؟
این چیه؟
کلیپ اضافه
- این پرنده رو رو سرت گذاشتی؟ - آره.
اینو باید بذاری تا حیونا موقع غذا خوردن بهت حمله نکنن.
می‌خوام هندونه‌ی کنیایی رو امتحان کنم.
طعمش مثل تربه!
°• برای تماشای برنامه‌های بیشتر به کانال‌ تلگراممون سر بزنین •° °• [@programmkorean] •°